De Atlético de Madrid leed twee opeenvolgende nederlagen in het Metropolitano die het huidige niveau van eisen in Europa duidelijk maakten. Eerst tegen Bayern de Múnich en daarna tegen FC Barcelona zagen de rojiblancos hoe twee teams met meer talentdiepgang de punten meenamen.
De Atlético kwam met een positieve reeks van eight overwinningen en een gelijkspel, maar stuitte op twee teams die de wedstrijden beslisten dankzij de individuele superioriteit van hun spelers. De gemiste kansen van Julián Álvarez contrasteerden met die welke Fermín López benutte voor de blaugrana.
Hoewel de jeugdspeler van Barcelona al een belangrijke rol speelt, behoort hij nog niet tot de meest doorslaggevende spelers van het team, waar namen als Lamine Yamal, Raphinha, Rodri en Pedri uitblinken.
Geen enkele speler van Atlético de Madrid staat tussen de dertig kandidaten voor de Ballon d’Or. Deze realiteit weerspiegelt hoe moeilijk het is om mee te strijden om de grote prijzen wanneer de selectie niet hetzelfde talentniveau haalt als die van de historische topclubs.
Ondanks de uitschakeling in de Copa del Rey-finale wist de ploeg uit Madrid zich vorig seizoen te plaatsen voor de laatste vier in Europa. Die prestatie wordt nog waardevoller als je de selecties vergelijkt en beseft dat het huidige voetbal vooral teams met meer individuele klasse beloont.
De recente nederlagen tegen Bayern en Barcelona bevestigen dat het zonder wereldtoppers erg moeilijk is om successen te herhalen tegen dezelfde rivalen.