Kijkers die genieten van de speelse chaos van klassieke body-swap-verhalen, zullen zich na het bekijken van Arthur Harari's nieuwste werk misschien afvragen naar de lichtere kant van het genre. De Onbekende markeert de terugkeer van de filmmaker naar de competitie van Cannes, na zijn medeschrijverschap aan de Palme d'Or-winnaar Anatomy of a Fall. Toch kiest dit nieuwe project voor een sombere, introspectieve toon die weinig ruimte laat voor de humor of vitaliteit uit zijn eerdere films.

Harari bouwt voort op eerdere projecten voor een donkerder visie

Na zijn films Dark Inclusion en Onoda: 10,000 Nights in the Jungle werkt Harari opnieuw samen met Niels Schneider, die eerder een César won voor zijn rol. Schneider speelt David, een rustige fotograaf die gefascineerd is door veranderingen in de buitenwijken van Parijs en die vastlegt via oude en nieuwe foto's. De opzet hint naar diepere thema's van verandering en herinnering, maar het scenario, geschreven met Harari's broer Lucas en Vincent Poymiro op basis van een graphic novel, laat deze ideeën grotendeels onbenut.

Seydoux staat voor een verontrustende rolomkering

Het verhaal draait wanneer David op een feest een opvallende vrouw ontmoet en een mysterieuze pil aanneemt. Na een kort, woordeloos contact ontwaakt hij in haar lichaam, zonder naam of persoonlijke details om hem te leiden. Léa Seydoux speelt de vrouw wiens lichaam hij overneemt en brengt een stille intensiteit in de desoriëntatie. De film vermijdt bewust komische momenten en streeft naar een Kafka-achtige vervreemding in alledaagse situaties.

Beperkte nieuwsgierigheid ondermijnt het uitgangspunt

Ondanks de radicale fysieke verandering toont het verhaal weinig interesse in hoe David reageert op zijn nieuwe uiterlijk of sociale behandeling. Gedempte beelden en gewone locaties versterken een realistische toon, maar deze aanpak maakt de onthechting van het personage weinig overtuigend. Pogingen om de omwisseling als mysterie te presenteren in plaats van als een gender- of lichaamservaring beperken het potentieel als bredere commentaar.

Een bijpersonage brengt vluchtige emotionele diepgang

Het plot introduceert een andere vrouw, Malia, gespeeld door Lilith Grasmug, die een vergelijkbare ruil heeft ondergaan. Haar verhaal onthult een keten van identiteitswisselingen en voegt een zeldzaam moment van echt gevoel toe, vooral in scènes met familiebanden. Een opvallende castingkeuze plaatst de Roemeense regisseur Radu Jude als haar vader, wat kortstondig energie geeft aan het verder ingetogen drama. Ook hier blijken cruciale confrontaties verbeeld, waardoor de centrale vragen onopgelost blijven.

Over de lange speelduur geeft The Unknown de voorkeur aan intellectuele afstand boven een viscerale impact. Het resultaat voelt losgekoppeld van de menselijke vragen die een body-swapscenario van nature oproept.