Arnaud Desplechin sloeg dit jaar het filmfestival van Cannes over, maar zijn aankomende Engelstalige film wekt toch sterke belangstelling bij kopers.
Het project, getiteld The Thing That Hurts, wordt op de markt gepresenteerd door Gravel Lake Entertainment en heeft een indrukwekkende ensemblecast met onder meer Alfre Woodard, J.K. Simmons, Jason Schwartzman, André Holland, Noémie Merlant, Golshifteh Farahani, Teddie Allen en Felicity Jones.
De film volgt de patiënten van een beroemde Amerikaanse psychoanalytica die naar Parijs reizen als ze horen van haar overlijden. Hun overlappende verhalen brengen lang verborgen verbanden en waarheden aan het licht.
De producenten zijn Daya Fernandez, Amaury Nolasco en Alois Rubenbauer via het in Puerto Rico gevestigde 3SIX9 Studios, samen met Charles Gillibert van CG Cinema, Atilla Yücer van het Turkse Alaz Film en het Belgische Wrong Men.
Het scenario is geschreven door Kamen Velkovsky en Desplechin, met Wes Anderson als executive producer en financiering van Silver Screen Global.
Desplechin beschreef de film als het project waarvoor hij altijd bedoeld was. Hij bestudeert al meer dan dertig jaar psychoanalytica, gaat zelf in therapie en praat er met vrienden over.
Velkovsky kwam met het idee en samen schreven ze het scenario volledig in het Engels. Simmons zou tegen het team hebben gezegd dat hij zo’n goed geschreven scenario niet kon weigeren.
Mensen vragen me vaak, bijvoorbeeld na My Sex Life… Or How I Got Into An Argument of A Christmas Tale: ‘Wanneer ga je eens een echte komedie maken?’ Nou, hier is hij.
Hij vergeleek de toon met Wes Andersons The Royal Tenenbaums en merkte op dat de film serieuze onderwerpen behandelt maar het publiek toch aan het lachen maakt.
Woodard speelt de centrale psychoanalytica. Desplechin prees haar gravitas en zei dat het moed vereiste dat ze de rol aannam zonder hem persoonlijk te kennen.
Jones verschijnt in een lichtere rol die contrasteert met haar recente dramatische werk. Een van haar laatste zinnen is ‘To Life’ of ‘L’Chaim’, wat de optimistische geest van de rol weergeeft.
Hoewel het verhaal zich in Parijs afspeelt, benadrukte Desplechin dat de locatie essentieel was omdat elke personage zich ontheemd voelt. De psychoanalytica is een zwarte New Yorkse die in Frankrijk werkt, terwijl andere figuren uit Iran komen en in Japan hebben gewoond.
Hij verbond het thema met actuele spanningen en merkte op dat veel Amerikaanse vrienden hun land nu zien veranderen op onomkeerbare wijze.
Aan het eind van de film zegt J.K. Simmons heel mooi: ‘De psychoanalytica van wie ik hield is overleden, dus ik ga terug naar de Verenigde Staten.’ En dan zeggen al zijn vrienden: ‘Ben je gek?!’ En hij zegt: ‘Fuck it, ik ga.’ Het is mijn thuis.
De twee regisseurs kennen elkaar al jaren. Anderson stapte aan boord nadat producer Atilla Yücer hem benaderde na hun samenwerking aan Asteroid City.
Gillibert, die eerder met Desplechin werkte aan Filmlovers!, prees het scenario en hielp Amerikaanse financiering te regelen waardoor het project mogelijk werd.