Ari Emanuel doet in een exclusief fragment uit zijn nieuwe memoires Roll the Calls openhartig over zijn vormende jaren in de entertainmentindustrie. Het boek verschijnt nu de agent en bestuurder meer dan drie decennia geleden voor het eerst werd genoemd in The Hollywood Reporter als opkomend talent.
Nu executive chair en CEO van TKO en executive chairman van WME Group blikt Emanuel terug op zijn aankomst in Los Angeles met weinig geld en grote ambities. Hij beschrijft hoe hij een tweedehands 1983 Le Car kocht en zich volledig verzekerde voordat hij besefte dat hij nauwelijks huur kon betalen.
Een vriend bood hem een bank aan in een appartement aan Wilshire en La Cienega. De dagen begonnen voor zonsopgang met een rit naar een bagelzaak voor tientallen bagels, liters koffie, roomkaas en sinaasappelsap. Emanuel zette elke ochtend de tafel klaar op de kantoren van CAA als zijn eerste taak.
De rest van het werk bestond uit het sorteren en bezorgen van enorme hoeveelheden post aan agenten die hij nog nooit had ontmoet. Fouten leidden direct tot harde kritiek. Medewerkers schreeuwden hem recht in het gezicht om kleinigheden als ontbrekende postzegels of het verkeerde soort bagels.
Soms lijkt het alsof de schreeuwer er zelf opgewonden van raakt, alsof hij een schoolvoorbeeld van een sadist is, en soms voelt het als pure wraak, omdat de schreeuwer zelf werd uitgescholden toen hij in de mailroom werkte.
Emanuel merkt op dat de intense omgeving leek bedoeld om nieuwe medewerkers de harde realiteit van macht bij te brengen. Omdat hij zich thuis en op school vaak machteloos had gevoeld, kwam de situatie hem vertrouwd voor in plaats van overweldigend. Hij beschrijft ook korte, eenzijdige interacties met agency-oprichter Mike Ovitz, die een aura van stilte en autoriteit uitstraalde.
Ondanks de zware periode herkende Emanuel zijn natuurlijke talent voor sales. Hij zag Hollywood als een voortdurende verkoopbeurs waar iedereen verhalen, talent of zichzelf aanprees. Dit inzicht hielp hem door de twijfel heen terwijl hij op de bank van een vriend sliep en om 4.30 uur opstond voor een nieuwe shift.