De halve finale van het Mundial 2026 tussen Inglaterra en Argentina beloofde al voor de aftrap intensiteit. Hoewel de spelers probeerden het dramatische van de ontmoeting te minimaliseren, weerspiegelde de sfeer in het stadion een rivaliteit die verder gaat dan de sport.
Als thuisploeg hoorde Inglaterra als eerste het volkslied. De Argentijnse supporters, die in een verhouding van drie tegen één aanwezig waren ten opzichte van de Engelse, namen echter de controle over de tribune. De aanhangers van de Albiceleste zongen krachtig het bekende refrein "ya lo ves, ya lo ves, el que no salta es un inglés", waardoor het "God Save the King" volledig werd overstemd.
Minuten later, toen het Argentijnse volkslied klonk, reageerden de Engelse fans met boegeroep. Toch domineerden de stemmen van de supporters van Argentina duidelijk op de tribunes.
De spanning verplaatste zich ook vanaf de eerste momenten naar het veld. Nog geen minuut na de aftrap markeerde een klap van Paredes op Bellingham na het loslaten van de bal de toon. Seconden later ontketende een armstoot van Enzo Fernández tegen het hoofd van Anderson de eerste vechtpartij, waarin Bellingham en Paredes elkaar opnieuw confronteerden.
De sportieve rivaliteit tussen beide teams kent hete voorgeschiedenissen door de geschiedenis heen. De sociale en politieke context, gekenmerkt door de Falklandoorlog van 1982, verhoogde de verwachting en de emotionele lading van de ontmoeting nog verder.