Anya Taylor-Joy blijft bewijzen dat ze een van de veelzijdigste jonge actrices is in film en televisie. Na het inspreken van Princess Peach in The Super Mario Bros. Movie, staat ze op het punt om te schitteren in en executive producer te zijn van de aankomende Apple TV+ limited series Lucky naast Annette Bening en Timothy Olyphant, die op 15 juli 2026 uitkomt. Haar weg naar roem begon met een doorbraak in Robert Eggers' The Witch en explodeerde met het wereldwijde succes van Netflix' The Queen's Gambit. Toch kwam een van haar vroegste opvallende rollen in een rustiger project dat meer aandacht verdient.
De driedelige miniserie is een bewerking van Jessie Burtons gelijknamige roman. Burton liet zich inspireren door een verfijnd poppenhuis dat bewaard wordt in een Amsterdams museum en ooit toebehoorde aan een vrouw genaamd Petronella Oortman. De serie houdt het 17e-eeuwse Nederlandse decor aan, maar bouwt een origineel verhaal rond een jonge bruid genaamd Nella Oortman. Gedwongen tot een huwelijk om familieschulden te vereffenen, belandt Nella in het huishouden van een rijke koopman die emotioneel afstandelijk blijft en zijn eigen geheimen koestert.
Als huwelijkscadeau krijgt ze van haar man een groot kabinet dat Nella begint in te richten als poppenhuis. Ze bestelt specifieke miniaturen bij een mysterieuze ambachtsman, maar ontvangt extra stukken die opvallend overeenkomen met voorwerpen in haar nieuwe huis. De zich ontvouwende mysterie dient vooral als achtergrond voor het onderzoeken van eenzaamheid, machtsverhoudingen en de beperkte keuzes voor vrouwen in die tijd.
Anya Taylor-Joy portretteert Nella met opmerkelijke terughoudendheid. In de eerste afleveringen probeert het personage zich aan te passen aan haar nieuwe leven met beleefde glimlachen en zorgvuldige onderdanigheid. Taylor-Joy brengt de groeiende teleurstelling over in minuscule veranderingen in haar gezichtsuitdrukking wanneer haar schoonzus afstandelijk blijft of haar man echte verbondenheid vermijdt. In de loop van het verhaal vindt Nella geleidelijk de moed om meer te eisen van haar huwelijk, en Taylor-Joy maakt die innerlijke verschuiving geloofwaardig en verdiend.
Alex Hassell speelt de echtgenoot met een mix van warmte en ontwijking die kijkers uit balans houdt, net als in zijn andere rollen. De chemie tussen de twee acteurs maakt hun momenten van voorzichtige vriendschap extra aangrijpend tegen de achtergrond van de groeiende emotionele afstand. Romola Garai voegt scherpe randjes toe als de schoonzus die Nella als een ongewenste indringer ziet.
De productie-elevatie tilt de serie boven het plot uit. De kostuums vallen op door hun bewuste imperfecties; Nella's nieuwe jurken hangen onhandig, wat benadrukt hoe weinig belang haar man en schoonzus aan haar als individu hechten. De echte blikvanger blijft echter de miniatuurvoorwerpen zelf. Elk zorgvuldig vervaardigd stuk trekt de aandacht en versterkt het onbehagen telkens wanneer een nieuw item arriveert dat iets in het echte huis weerspiegelt.
Fans van Taylor-Joys werk in andere historische settings zoals Peaky Blinders en Emma zullen hier bekende kwaliteiten herkennen. De acteerprestaties en visuele vakmanschap dragen het verhaal, ook wanneer de dialogen af en toe de scherpte missen van sterkere bewerkingen. The Miniaturist beloont kijkers die personagedrama waarderen boven high-stakes intriges.
De miniserie is in de Verenigde Staten te streamen via het PBS Masterpiece Amazon Channel.