Wat wij doen is een oud ritueel geworden. Je hoeft geen muziek te schrijven, je hoeft het niet op te nemen en je hoeft de band niet mee te nemen om het te spelen. En toch missen wij het punt volledig als we proberen te optimaliseren wat we doen. Wij (ikzelf, de band en eerlijk gezegd iedereen die ik ken) hebben nooit gewild dat dit werk sneller of makkelijker zou worden. We raakten nooit gefrustreerd door de willekeur en de magie die erbij komt kijken. We doen het juist daarom – en zonder dat proces zelf ::: niets.

Dus tegen iedereen die zich opwindt over de nieuwe manieren om kunst na te maken: ga gerust van die klif af rijden. We zijn oprecht blij dat we jullie zien vertrekken. Toekomstige generaties zullen het oude ritueel van schrijven, opnemen en optreden blijven uitvoeren zoals het ons van God komt. Terwijl wij deze vreemde omweg nemen waarbij de slechte spelers zichzelf verraden met hun slop en de worstelende groten nog verder uitgedund raken om eerlijk de kost te verdienen met waarvoor ze op aarde zijn gezet, blijven wij (ikzelf, de band en eerlijk gezegd iedereen die ik ken) meer dan ooit toegewijd aan wat van binnenuit komt. Muziek schrijven, opnemen en uitvoeren — dat is het. Niets is gênanter dan denken dat je dat heilige proces kunt optimaliseren.