De adult animatie Jim Queen heeft zijn stempel gedrukt op het Cannes Film Festival en trekt volle zalen met zijn onbeschaamde kijk op het moderne gay-leven en onverwachte persoonlijke verandering.

Verhaal volgt influencer Jim bij plotselinge identiteitsverandering

In de film, geproduceerd door Bobbypills en geregisseerd door Marco Nguyen en Nicolas Athané, beheerst de populaire Parijse gay influencer Jim Queen zijn wereld met strenge fitnessnormen en een perfect lichaam. Alles valt uit elkaar wanneer hij Heterosis oploopt, een virus dat zich verspreidt in de gemeenschap en hem geleidelijk hetero maakt. De effecten zijn onder meer een zachter lichaam, nieuwe gewoontes zoals manspreading, een plotselinge interesse in voetbal en het einde van bepaalde intieme genoegens die hij vroeger genoot.

Terwijl Jim volgers verliest en zijn plek in twijfel trekt, blijft alleen een jongere bewonderer genaamd Lucien trouw ondanks zijn eigen verborgen gevoelens. Het tweetal probeert de aandoening ongedaan te maken terwijl ze strenge handhavers, bekend als de Gaystapo, en Luciens afkeurende moeder ontwijken.

Schrijvers putten uit eigen ervaringen in de gaygemeenschap

Simon Balteaux, die het script mede schreef met Nguyen, Athané en Brince Chevillard, vertelde hoe het project zijn eigen reis weerspiegelt. Op 43-jarige leeftijd wees hij op de intense focus op uiterlijk die veel gay mannen ervaren en beschreef hij hoe hij van gymgerichte routines overstapte naar een volwassener levensfase.

Nguyen benadrukte de aanwezigheid van toxische normen ook binnen gay kringen, waar lichaamsbouw of leeftijd gevoelens van uitsluiting kunnen veroorzaken. Het schrijfproces stelde het team in staat die gedeelde frustraties om te zetten in comedy die zowel scherp als bevrijdend aanvoelt.

Film onderzoekt groepsdynamiek en bredere acceptatie

Het verhaal bekritiseert ook hoe verschillende groepen binnen de bredere LHBTQ-gemeenschap vaak verdeeld blijven en over elkaar roddelen. Toch benadrukken de makers dat echte bedreigingen iedereen bij elkaar kunnen brengen en presenteren ze het verhaal als een luchtige liefdesbrief die imperfecties niet uit de weg gaat.

Balteaux herinnerde zich hoe hij in de jaren tachtig opgroeide op het Franse platteland en jarenlang worstelde met zelfacceptatie. De film werd een manier om die geschiedenis te verwerken, en hij merkte op dat zijn samenwerking met Nguyen hem hielp een authentiekere houding en blik te omarmen.

Makers mikken op vriendelijkheid en universele humor

Het team hield de seksuele inhoud smaakvol, zodat intieme scènes het verhaal vooruithelpen in plaats van alleen te choqueren. Ze draaien ook de gebruikelijke narratieven rond conversietherapie om, tonen de schade ervan en benadrukken dat niemand een identiteit aan een ander mag opleggen.

Vroege reacties van het publiek zijn positief: kijkers in de zestig meldden dat ze van de film genoten, ook zonder alle verwijzingen te begrijpen. Nguyen en Balteaux hopen dat de comedy verder reikt dan de gemeenschap om vreugde te verspreiden en de rijkdom ervan te laten zien.