Amerikaans tekort bereikt 1,97 biljoen dollar terwijl staatsschuld recordhoogte van 40 biljoen dollar bereikt

Belastinguitgaven van in totaal 2,3 biljoen dollar vormen een belangrijk maar complex doelwit voor het herstel van de begrotingsbalans.

Het federale begrotingstekort is opgelopen tot 1,97 biljoen dollar en zal dit begrotingsjaar naar verwachting meer dan 6 procent van het bruto binnenlands product bedragen. De staatsschuld staat op een recordhoogte van 40 biljoen dollar. Marktpartijen volgen de obligatiemarkt nauwlettend vanwege zorgen over de houdbaarheid op lange termijn.

Sterke economie maskeert stijgende risico's van aanhoudende tekorten

Aanhoudend hoge tekorten in periodes van economische groei laten minder ruimte voor stimulering wanneer de volgende neergang komt. Een hoge overheidsschuld verdringt private investeringen, verhoogt de financieringskosten in de hele economie en voegt substantiële rentelasten toe aan de jaarlijkse federale uitgaven. Veel van de huidige leningen ondersteunen consumptie in plaats van productieve investeringen die toekomstige groei kunnen bevorderen.

Belastinguitgaven vormen grootste verborgen federale uitgave

Een manier om het gat te verkleinen ligt in belastinguitgaven, de formele term voor inkomsten die verloren gaan door uitsluitingen, vrijstellingen, aftrekposten, kredieten en uitstel. Deze maatregelen, vaak omschreven als belastingbonnen, bedragen dit jaar in totaal 2,3 biljoen dollar. Dat bedrag overtreft de gecombineerde verwachte uitgaven aan Medicaid en Medicare en ligt ruim boven de uitgaven aan sociale zekerheid.

De 271 afzonderlijke maatregelen betreffen zowel de inkomstenbelasting voor particulieren als voor bedrijven. De grootste betreffen de uitsluiting voor pensioensparen, de uitsluiting voor door de werkgever gesponsorde ziektekostenverzekering en gunstige tarieven voor vermogenswinsten en dividenden. Het aantal van dergelijke maatregelen is sinds de jaren tachtig en negentig ongeveer verdubbeld.

Twee decennia van belastingverlagingen breidden het bonnenboek uit

Permanente verlagingen uit 2001 en 2017 zijn goed voor ongeveer 1 biljoen dollar aan jaarlijkse gederfde inkomsten na inflatiecorrectie. De verlenging van de eerdere verlagingen in 2012 kost jaarlijks naar schatting 550 miljard dollar, terwijl de wetgeving van 2025 die de maatregelen uit 2017 permanent maakte nog eens 450 miljard dollar toevoegt. Beleidsdoelen die vroeger via directe uitgaven of regulering werden nagestreefd, zijn nu in de belastingcode verankerd.

Complexiteit drijft nalevingskosten op en ondermijnt eerlijkheid

De groeiende reeks voorkeuren heeft de prijs van belastingadvies en boekhoudkundige diensten sinds 2000 met meer dan 200 procent doen stijgen. Het verhogen van marginale tarieven zonder de bestaande kortingen aan te pakken verschuift de last naar belastingbetalers die geen toegang hebben tot de grootste voordelen, wat druk creëert voor nog meer uitzonderingen. Het resultaat is een systeem dat zowel kostbaar als zelfversterkend is.

Hervorming vereist systematische herziening van alle 271 maatregelen

Betekenisvolle vereenvoudiging begint met een beoordeling per maatregel van elke belastinguitgave. Beleidsmakers moeten zich afvragen of elke maatregel nog steeds de meest efficiënte manier is om het gestelde doel te bereiken en of dat doel überhaupt in de belastingcode thuishoort. Het schrappen van maatregelen zoals het krediet voor getipte werknemers zou bijvoorbeeld de verantwoordelijkheid voor lonen via aanpassingen in het arbeidsrecht weer bij werkgevers leggen in plaats van via belastingverlichting.

Congres draagt de primaire verantwoordelijkheid voor de inning van inkomsten. Het herstel van die kernfunctie via een slankere en transparantere belastingcode zou de nalevingslasten verminderen en de eerlijkheid van eventuele toekomstige inkomstenverhogingen verbeteren.

Tags bij dit artikel