In Butarque groeien de vragen rond Álvaro Morata. De aanvaller kwam bij Leganés als een van de meest verwachte aanwinsten uit de recente clubgeschiedenis, maar viert nog steeds geen eerste treffer als pepinero. Hij staat al op zeven wedstrijden en 434 minuten speeltijd, plus een rode kaart tegen Córdoba die zijn verlangen om de situatie te keren duidelijk maakte.
Morata kwam tegen de Andalusiërs als invaller met overvolle energie. Hij wilde zijn teamgenoten aansteken en een team in moeilijkheden optrekken. Dat teveel aan toeren werd hem echter fataal. Hij kreeg de eerste gele kaart na een duel met Isma Ruiz over tijdrekken en de tweede voor protest tegen scheidsrechter Eder Mallo Fernández. De rode kaart was streng, maar vermijdbaar, en houdt hem buiten het duel van zaterdag tegen Mallorca.
Het probleem van Morata beperkt zich niet tot het gebrek aan goals. Sinds zijn komst toont hij volledige betrokkenheid: hij werkt hard, moedigt zijn teamgenoten aan en heeft het hart van een groot deel van de fans gewonnen, al hoorde hij ook enkele fluitconcerten. Zijn terugkeer naar Madrid, dicht bij zijn familie, was een belangrijk onderdeel van een keuze die zijn enthousiasme intact laat. Bij zijn presentatie sprak hij al de wens uit om zich weer gewaardeerd te voelen als voetballer.
Ook de speelstijl van Leganés heeft niet geholpen. Het systeem met vleugelverdedigers van Rubén Albés, met offensieve spelers binnenin en soms op de verkeerde voet, leverde nauwelijks goede voorzetten op voor Morata. De aanvaller moest te diep meedoen in de opbouw en raakte daardoor ver van het doelgebied. Dat neemt zijn eigen verantwoordelijkheid voor het missen van kansen niet weg, maar het probleem was collectief: het team kent vier nederlagen op rij zonder ook maar één goal te scoren.
Albés zelf verdedigde Morata toen de eerste twijfels opkwamen: “Als we nu Morata in twijfel moeten trekken… dan schieten de vogels op de geweren”. Vanuit de club hield Andrés Pardo eveneens het vertrouwen in de selectie tijdens de presentatie van Luis Carrión, met de belofte dat het team een “veel beter” beeld kan neerzetten.
De nieuwe trainer komt met een offensievere aanpak, meer ruimte voor de vleugelspelers en pressing na balverlies. Een systeem dat op papier Morata zou kunnen helpen. De aanvaller moet zijn schorsing eerst uitzitten voordat hij onder zijn leiding debuteert, maar de verandering biedt hoop.
Als we nu Morata in twijfel moeten trekken… dan schieten de vogels op de geweren.
Morata heeft zijn drive en betrokkenheid niet verloren. Wat hem ontbreekt, is wat elke spits het hardst nodig heeft: de goal. Zodra die eerste treffer valt, kunnen veel zaken die nu ingewikkeld lijken er anders uit gaan zien.