Zweedse actrice Alicia Vikander benadert de première van The Echo Chamber op het Filmfestival van Venetië met bewuste terughoudendheid. Ze heeft ervoor gekozen de film niet van tevoren te bekijken en bewaart de ervaring voor het grote scherm op de Lido.
Die beslissing weerspiegelt haar verlangen naar een authentieke eerste ontmoeting met het publiek. "Vooral in Venetië — die zaal is zo bijzonder," legt ze uit. "Dus dacht ik: ‘Ik gun mezelf die ervaring misschien wel’… Ik heb dat nog nooit gehad."
Vikander kent het Filmfestival van Venetië goed. Ze heeft er al meerdere projecten gepresenteerd, waaronder The Wizard of the Kremlin van vorig jaar. Deze keer komt ze met de vierde speelfilm van Andrea Pallaoro, een competitiefilm die haar herenigt met de Italiaanse acteur Luca Marinelli.
De film volgt de turbulente relatie tussen Vikanders personage Anne en Marinelli’s Leo. Het verhaal speelt zich af in Londen maar is opgenomen in Rome en ontvouwt zich via een niet-lineaire structuur gebaseerd op het laatste scenario van Bernardo Bertolucci. Susan Sarandon speelt een belangrijke bijrol.
Vikander leerde Pallaoro jaren eerder kennen op het filmfestival van Marrakech. Hun vriendschap groeide in de loop der tijd en toen ze hoorde dat Marinelli aan het project verbonden was, zegde ze snel toe. Het duo werkte eraan om de emotionele boog van de relatie intact te houden ondanks het gefragmenteerde script.
"We probeerden zoveel mogelijk in chronologische volgorde te draaien, gewoon om op koers te blijven en de ontwikkeling van de relatie authentiek te houden," zegt ze. Ze bracht het verhaal zelfs zelf in kaart om de reis van haar personage beter te begrijpen.
De titel The Echo Chamber verwijst naar de herhalende patronen waarin het centrale koppel gevangen zit. Vikander merkt op dat de film onderzoekt hoe herinneringen en omgevingen beslissingen vormen die een leven lang doorwerken. Ze beschrijft de centrale relatie als diep ambigu.
Ik weet niet eens wat liefde is [als het om] hen gaat. Toen ik het speelde, waren die gevoelens echt. Maar als ik er nu naar kijk, denk ik: ‘Ik weet niet of dat liefde is.’
Vikander prijst de nadruk van de regisseur op ruimte en spel. Ze benadrukt hoe de setting van het appartement bijna als een extra personage fungeert en de acteurs de ruimte geeft om de emotionele lagen van het verhaal te verkennen zonder veel expositie.
Terwijl ze The Echo Chamber promoot, draait Vikander ook mee in een Netflix-bewerking van André Acimans Enigma Variations onder regie van Oliver Hermanus. Ze ziet geen tegenstelling tussen de twee projecten.
"Ik hou van moedige films," stelt ze. "Het zijn dezelfde fundamentele redenen waarom ik voor dat project koos als waarom ik Echo Chamber deed." Ze blijft optimistisch over de toekomst van volwassen drama op streamingplatforms.
Vikander vergelijkt het festival met andere. "Cannes is heel bijzonder en prachtig, maar het is ook een grote markt," merkt ze op. "Venetië is echt alleen een filmfestival." Ze geniet van de historische sfeer en de korte boottocht over het kanaal die bijdraagt aan de magie.