Albert Serra heeft duidelijk gemaakt dat zijn nieuwste werk niet als concertfilm bestempeld mag worden. Het project, getiteld Seize moments de ma vie of Sixteen Moments of My Life in het Engels, ging buiten competitie in première op het Filmfestival van Locarno. Het legt een enkele optreden vast van de ervaren performer Ingrid Caven in het Théâtre des Bouffes du Nord in Parijs.
De betrokken muzikanten zijn Molforts, de Catalaanse groep die regelmatig de muziek verzorgt voor Serra's projecten. Caven, bekend van haar rollen in Europese filmklassiekers en haar lange samenwerking met Rainer Werner Fassbinder, onderhoudt al meer dan vijftien jaar een vriendschap met de regisseur. Serra vroeg de muzikanten om stukken te componeren en die op cd's te sturen, zodat Caven vocale improvisaties kon doen over de tracks zonder enige directe communicatie tussen de partijen.
Door de jaren heen schreven de muzikanten en Caven 16 nummers, heen en weer. Al dit proces, maar ze communiceerden niet direct. Dat is het punt. Ze communiceren alleen via de muziek zelf. Ze praatten niet.
Serra beschreef zijn eigen rol tijdens de opnames als die van een presentator in plaats van een traditionele regisseur, en merkte op dat hij het podium nauwelijks kon zien vanaf zijn positie te midden van de technische opstelling. Deze aanpak weerspiegelt de non-communicatieve methode die hij toepast in zijn narratieve films zoals Liberté en Pacifiction, waarbij hij spontane resultaten prefereert boven uitgebreide repetities of uitleg.
Getrouw aan zijn eerdere documentaire Afternoons of Solitude, die zich uitsluitend richtte op een stierenvechter, vermijdt de nieuwe film elk shot van toeschouwers. Serra wees het idee af om publiekreacties te tonen en benadrukte dat de focus op de performers zelf moest liggen.
Je hebt geniale muzikanten op het podium, en je wilt dat ik wat idioten film die naar hen kijken? Nee.
De resulterende muziek combineert autobiografische teksten in een stijl die schakelt tussen opera, cabaret en de klassieke chanson van Edith Piaf. De film opent met Caven die hoest voordat ze het podium op stapt, wat de kwetsbaarheid en uniciteit van elk live moment benadrukt, een kwaliteit die Serra perfect geschikt vindt voor de eigen onomkeerbare tijdservaring van de cinema.
Op vragen over toekomstige performance-onderwerpen wees Serra extra documentaires in dezelfde stijl af. In plaats daarvan toonde hij sterke interesse in het regisseren van een musicalkomedie in de geest van Brigadoon, met nadruk op positiviteit en lichtheid als bewuste tegenhanger van zijn gebruikelijke thema's te midden van de huidige wereldspanningen.
Hij uitte ook spijt dat hij nooit met Maria Callas of Elvis Presley heeft gewerkt, en stelde zich comedies voor de eerste en dramatische rollen voor de laatste voor. Serra prees de prestaties die hij in zijn eigen films heeft ontlokt, met name het werk van Benoît Magimel in Pacifiction, dat hij het beste uit de carrière van de acteur noemde.
Vanaf de volgende woensdag zou Serra de montage hervatten van zijn volgende speelfilm, Out of This World, die hij tegen het einde van het jaar verwacht af te ronden. De film, die op het moment van het interview al voor 65 procent klaar was, heeft Riley Keough en F. Murray Abraham in de hoofdrollen als leden van een Amerikaanse delegatie in Rusland tijdens het conflict in Oekraïne. Serra beschreef het als een verhaal dat draait om economie in plaats van oorlog, en beloofde een opvallende slotscène.