De advocaat Ángel Luis Aparicio, verdediger van arts Marcos Maynar, heeft exclusief voor MARCA het vonnis van de Strafrechter nummer 1 van Cáceres becommentarieerd. De uitspraak veroordeelt zijn cliënt wegens het doorgeven van verboden medicijnen, maar wijst elke link met doping af. Het onderzoek, dat bijna vier jaar geleden begon onder de naam Operatie Ilex, richtte zich aanvankelijk op vermoedens van dopingmiddelen.
Volgens Aparicio heeft het Openbaar Ministerie nooit doping ten laste gelegd en slaagde het CELAD, dat zich in de zaak had gevoegd, er niet in te bewijzen dat Maynar menotropine aan Miguel Ángel López had verstrekt. De advocaat benadrukt dat de Colombiaanse renner nooit is aangeklaagd, onderzocht of zelfs als getuige is gehoord. “Hier is in deze procedure duidelijk geworden dat die blessure op geen enkel moment het gevolg was van het innemen van de menotropine, omdat die menotropine de renner helemaal nooit heeft bereikt”, benadrukt hij.
Er is niet veroordeeld wegens doping.
De verdediging wijt de oorsprong van de vergissing aan de verwarring tussen menotropine en “testi” in telefoontaps en berichten. De “testi” is geen dopingmiddel en er is nooit aangetoond dat Maynar menotropine naar de renner heeft gestuurd. De blessure van López in de Giro van 2022, die leidde tot zijn opgave, werd uiteindelijk ook niet met die stof in verband gebracht.
Het vonnis veroordeelt de arts wel wegens het doorgeven van in Spanje verboden medicijnen, wat hem 21 maanden beroepsverbod oplevert. Aparicio beschouwt de uitspraak als positief op het belangrijkste punt dat het onderzoek in gang zette: “Voor mij is het alleen en uitsluitend positief op het gebied van doping waar deze hele zaak mee begon”. De advocaat kondigt aan dat hij in beroep gaat tegen het deel dat betrekking heeft op dichloorazijnzuur (DCA) en actovegin.
De verdediging stelt dat de aangetroffen hoeveelheid DCA in lactosetabletten minimaal is (0,01003 milligram) en dat het laboratorium de aanwezigheid niet overtuigend heeft aangetoond. Daarnaast betwist zij dat DCA als een medicijn met dopingeffecten kan worden beschouwd en ontkent zij dat actovegin correct is geanalyseerd. “Omdat het niet is geanalyseerd en niet is gekwantificeerd, kunt u mij niet veroordelen voor iets dat niet is gekwantificeerd”, argumenteert Aparicio.
De zendingen verliepen altijd via gewone koeriersbedrijven als MRW of DAC, met verzegelde en transparante pakketten. Maynar bereidde de formules in erkende apotheken en niet in clandestiene laboratoria of aan de universiteit. De sporters die de tabletten ontvingen, zowel professionals als amateurs, testten niet positief bij dopingcontroles en ondervonden geen gezondheidsproblemen.
De advocaat beschrijft zijn cliënt als “verwoest” door de media- en persoonlijke impact van de zaak. Maynar behandelt geen sporters meer en vindt dat zijn naam opnieuw onterecht met doping in verband wordt gebracht na jarenlang uit die omgeving te zijn weggebleven. Aparicio wil niet spreken van vervolging door de UCO, maar bekritiseert wel de ontwikkeling van de zaak van een prospectief dopingonderzoek naar een veroordeling wegens medicijnen.
Het beroep bij de Audiencia Provincial van Cáceres wordt binnen de komende tien werkdagen ingediend. Het zal nietigverklaringen bevatten wegens schending van fundamentele rechten bij de telefoontaps en de kern van de zaak over DCA en actovegin. Indien nodig zal de verdediging de weg tot aan het Hooggerechtshof bewandelen.