De woningmarkt in Spanje en veel andere landen maakt een periode van hoge spanning door door de hoge prijzen, zowel voor kopen als huren. Veel huurders kiezen voor verhuur en moeten een borgsom afgeven bij het ondertekenen van het contract, hoewel de wetgeving verder gaat en de deur opent voor aanvullende bescherming.

De verplichte borgsom volgens artikel 36 van de LAU

De Wet op Stedelijke Huurcontracten stelt in artikel 36 duidelijk dat bij het sluiten van het contract de eis en verstrekking van een borgsom in contanten verplicht is. Voor woningen komt dit neer op één maand huur, terwijl dit voor andere doeleinden dan wonen twee maanden huur bedraagt.

Aanvullende garanties overeengekomen tussen de partijen

Het vijfde lid van hetzelfde artikel staat de partijen toe om elk type aanvullende garantie af te spreken die de nakoming van de verplichtingen van de huurder verzekert, naast de borgsom in contanten. Deze clausules dienen om incidenten zoals wanbetaling, schade aan het pand of ongevallen te voorkomen of op te lossen, altijd in onderling overleg.

Maximale limieten in huurovereenkomsten voor woningen

De wet zelf introduceert een duidelijke limiet voor verhuur van woningen. In contracten met een duur van maximaal vijf jaar, of maximaal zeven jaar wanneer de verhuurder een rechtspersoon is, mag de waarde van elke aanvullende garantie niet meer bedragen dan twee maanden huur.

Op deze manier worden aanvullende garanties een instrument dat tussen verhuurder en huurder wordt overeengekomen om risico’s in het verhuurde pand te minimaliseren, altijd binnen het wettelijke kader van de Wet op Stedelijke Huurcontracten.