A mother's son: het itv-drama uit 2012 dat een moeder voor een onmogelijke keuze stelt

Deze compacte tweedelige serie verkent argwaan, loyaliteit en moeilijke keuzes in een rustig Suffolk-stadje.

Britse televisie heeft de laatste jaren weer volop aandacht gekregen met hits als Baby Reindeer en Adolescence die internationale kijkers trekken. Ook oudere titels verdienen een tweede blik, en een van de opvallendste is de compacte miniserie uit 2012 A mother's son.

Het verhaal draait om de groeiende argwaan van een moeder

A mother's son werd in september 2012 voor het eerst uitgezonden op ITV. Het tweedelige drama volgt Rosie, een gescheiden moeder die in een kustplaatsje in Suffolk woont met haar tienerkinderen en haar nieuwe echtgenoot Ben, gespeeld door Martin Clunes. Hun leven verandert nadat een plaatselijke schoolmeisje genaamd Lorraine Mullary wordt vermoord.

Rosie begint te vrezen dat haar zoon Jamie iets met de misdaad te maken heeft. Ze vindt bloederige sportschoenen verstopt in zijn kamer en hoort dat hij tijd heeft doorgebracht met een oudere kennis met een problematisch verleden. Er duiken meer aanwijzingen op, waaronder de vermiste telefoon van het slachtoffer. Rosie houdt haar zorgen aanvankelijk voor zich tegenover Ben en zoekt steun bij Jamie's vader.

Een moreel dilemma drijft de spanning

De serie richt zich op Rosie's pijnlijke keuze. Ze moet beslissen of ze haar zoon beschermt of haar vermoedens aan de politie meldt. De druk zet haar huwelijk en het samengestelde gezin onder spanning terwijl de rechercheurs hun onderzoek voortzetten.

Sterke acteerprestaties en een strakke speelduur maken het een weekendbinge

The Guardian prees het drama als spannend, meeslepend en thrillend. De recensie merkte op dat moeders het verhaal extra onheilspellend kunnen vinden, ook als hun eigen kinderen nog heel jong zijn.

It's very good – tense, absorbing, thrilling. To any mother of a son, it may deliver a chilly shudder – even if he is only six months old.

— The Guardian, Review of A Mother's Son

Het hele verhaal duurt iets meer dan negentig minuten, waardoor het een makkelijke kijkbeurt is. Kijkers die genoten van Adolescence of verhalen met vergelijkbare wendingen zullen het een natuurlijke vervolg vinden.

Tags bij dit artikel