Het oeuvre van Steven Spielberg verdeelt het publiek al jaren, en recente gesprekken over zijn films hebben de aandacht opnieuw gevestigd op een opvallende titel. Dit jaar is het 25 jaar geleden dat A.I. Artificial Intelligence uitkwam, een project dat de kenmerkende mix van verwondering en emotionele diepgang van de regisseur in sciencefiction laat zien.
Veel kijkers prijzen bepaalde Spielberg-films om hun hartelijke verkenning van menselijke verbinding, terwijl anderen ze minder gunstig vergelijken met eerdere klassiekers als Close Encounters of the Third Kind of ze minder intens vinden dan zijn versie van War of the Worlds. Deze debatten hebben de aandacht weer gevestigd op Steven Spielbergs andere sciencefictionprojecten en A.I. Artificial Intelligence als een belangrijk voorbeeld uit zijn catalogus naar voren geschoven.
De film is een bewerking van Brian Aldiss' korte verhaal Supertoys Last All Summer Long. Hij volgt David, gespeeld door Haley Joel Osment, een mechanisch kind dat is gemaakt als vervangende zoon voor de familie Swinton terwijl hun biologische kind ziek is. Zodra de echte zoon herstelt, wordt David afgewezen en gaat hij op zoek naar een plek waar hij hoort, waarbij vragen over identiteit, liefde en wat het betekent om mens te zijn centraal staan.
A.I. Artificial Intelligence begon als een passieproject van Stanley Kubrick, die er jaren aan werkte maar stuitte op obstakels zoals beperkingen in visuele effecten en meningsverschillen met de auteur van het bronmateriaal. Kubrick nam al in 1985 contact op met Spielberg, omdat hij vond dat het materiaal beter paste bij Spielbergs vertelstijl.
Na Kubricks dood in 1999 benaderden zijn producer en weduwe Spielberg opnieuw. Hij nam de opdracht aan en liet de kans om de eerste Harry Potter-film te regisseren schieten. Die beslissing verschoven ook de planning van een ander project, waardoor Minority Report het jaar daarop kon doorgaan.
Het resultaat was dat twee ambitieuze sciencefictionfilms van Spielberg binnen korte tijd in de bioscoop kwamen, wat zijn vermogen aantoonde om complex genre-materiaal te hanteren terwijl hij commercieel en kritisch succes boekte. Beide projecten versterkten zijn reputatie als filmmaker die futuristische thema's met emotionele resonantie aanpakt.