De meeste films bieden bevredigende conclusies die het publiek opbeuren. Een kleinere groep filmmakers kiest bewust voor het tegenovergestelde en dwingt kijkers om geconfronteerd te worden met verdriet, wreedheid, mislukking en de zinloosheid van het bestaan. Deze verhalen bieden geen triomf of oplossing, alleen een aanhoudend gevoel van verlies.
Edward Norton speelt Derek Vinyard, een voormalige neonazi die uit de gevangenis komt en probeert zijn jongere broer Danny weg te houden van hetzelfde destructieve pad. Flashbacks laten zien hoe verdriet en woede Derek in haat trokken, terwijl het heden zijn geleidelijke ontwaken toont voor de aangerichte schade. Hoop ontstaat als hij probeert in te grijpen, maar de schade van zijn vroegere daden blijkt onomkeerbaar wanneer Danny het slachtoffer wordt van de ideologie die Derek ooit aanhing.
Lars von Trier regisseert dit intense drama met Björk als Selma, een fabrieksarbeidster die geld spaart voor een oogoperatie van haar zoon en ontkomt aan ontberingen via levendige muzikale dagdromen. Haar onbaatzuchtigheid leidt tot executie nadat ze haar spaargeld aan behandeling besteedt in plaats van aan juridische kosten. De vertolking leverde Björk de prijs voor beste actrice op het Filmfestival van Cannes op vanwege de rauwe emotionele kracht.
Casey Affleck levert een Oscarwinnende vertolking als Lee Chandler, een teruggetrokken man die na de dood van zijn broer naar huis terugkeert om voor zijn neef te zorgen. Het verhaal vermijdt gemakkelijke verlossingsbogen. Kleine stappen naar verbinding vinden plaats, maar het centrale trauma blijft onveranderlijk en onbuigzaam.
Deze oorlogsdrama over een onderzeeër volgt een Duitse bemanning door lange periodes van verveling afgewisseld met plotselinge terreur. Na herhaalde bijna-ongelukken lijken de matrozen te hebben overleefd, maar het lot slaat toe in de laatste momenten en benadrukt de zinloze brutaliteit van het conflict.
Een jonge Wit-Russische jongen sluit zich aan bij partizanen tijdens de Tweede Wereldoorlog en is getuige van escalerende nazi-gruweldaden. De vertolking van Aleksei Kravchenko vangt een snel verlies van onschuld als de jongen geconfronteerd wordt met verwoeste dorpen en executies. De film eindigt met aangrijpende beelden van geweld en een sombere historische montage.
Deze realistische weergave volgt gewone mensen in Sheffield door kernaanvallen en de nasleep daarvan. Taal en moraal eroderen terwijl de beschaving uiteenvalt. Jaren later wordt een pasgeborene geboren in een wereld van straling, armoede en geweld, waardoor alle hoop verdwijnt.
Twee kinderen vechten om te overleven in het Japan van de oorlog nadat ze hun moeder hebben verloren. Vastberadenheid blijkt onvoldoende tegen honger en ontberingen. Hun geesten verschijnen later gelukkig en herenigd, terwijl ze vanuit het hiernamaals naar de moderne wereld kijken.
Rechercheurs gespeeld door Morgan Freeman en Brad Pitt achtervolgen een moordenaar die sterfgevallen ensceneren rond de zeven hoofdzonden. De climax dwingt een van de rechercheurs tot een daad van woede die het plan van de moordenaar vervult. De film eindigt met een vermoeide reflectie op uithoudingsvermogen te midden van duisternis.
Darren Aronofsky's film volgt verschillende personages die ten onder gaan aan verslaving. Gestyleerde montage geeft de allesverterende aard van hun gewoonten weer. De slotsequentie toont gelijktijdige ondergang: verloren ledematen, gevangenisstraf, uitbuiting en institutionalisering.
Overlevenden die tijdens een mysterieuze mist in een supermarkt vastzitten, worden geconfronteerd met zowel wezens als maatschappelijke ontbinding. De protagonist maakt een wanhopige keuze om het lijden van zijn groep te beëindigen, maar redding arriveert slechts momenten later. De rauwe gil van besef vangt een geest die door schuldgevoel is verbrijzeld.