Zuid-Afrika's Financiële en fiscale commissie krijgt een uitgebreidere toezichthoudende rol om ervoor te zorgen dat toekomstige regeringen zich houden aan realistische en duurzame uitgavenplannen. De maatregel maakt deel uit van een bredere inspanning om fiscale discipline te waarborgen te midden van hoge overheidsschulden.
Binnen het nieuwe kader moet elke nieuwe regering meerjarenplannen opstellen die de commissie onafhankelijk zal beoordelen. Voorzitter Nhlanhla Nene legde uit dat het orgaan zal controleren of deze plannen geloofwaardig zijn en stroken met de langetermijndoelen van het land. De aanpak vermijdt strenge schuldenplafonds en vereist in plaats daarvan dat regeringen aantonen hoe zij de gezonde overheidsfinanciën willen handhaven.
De plannen sluiten aan bij de bestaande driejaarlijkse planningscycli van de overheid, zodat toezeggingen kunnen worden voortgezet ook als het politieke leiderschap verandert. Departementen zullen moeten rapporteren hoe zij de aanbevelingen van de commissie hebben opgevolgd, terwijl het parlement hen daarop zal aanspreken.
Het kader is een reactie op jaren van oplopende schulden die de financiën onder druk hebben gezet en de leenkosten in Afrika's grootste economie hebben verhoogd. Minister van Financiën Enoch Godongwana schetste de nieuwe beoordelingstaken van de commissie in de begrotingsupdate van vorige maand als onderdeel van een op principes gebaseerd fiscaal anker gericht op duurzaamheid.
Prognoses van de Nationale schatkist tonen dat de overheidsschuld als aandeel van het bruto binnenlands product in het jaar eindigend in maart een piek bereikt van 78,4 procent, waarna een daling inzet. De betrokkenheid van de commissie moet deze consolidatie duurzamer maken over verkiezingscycli heen.
Hun plannen moeten geloofwaardig zijn en in overeenstemming met de doelstellingen van het land op het gebied van fiscale duurzaamheid. We moeten dat soort discipline toepassen wat betreft de schuldniveaus, terwijl we tegelijkertijd de dienstverlening centraal stellen.
De commissie zal het parlement en de regering op feiten gebaseerde adviezen geven over de realiteitszin van voorgestelde fiscale doelstellingen. Deze onafhankelijke controle moet het risico verkleinen van al te optimistische prognoses die in het verleden hebben bijgedragen aan de schuldopbouw.