Sciencefiction blinkt uit in het combineren van spectaculaire beelden met diepe vragen over de mensheid, ethiek en de toekomst. De beste voorbeelden trekken het publiek snel mee, door complete werelden op te bouwen of spannende actie te lanceren voor de tienminutengrens.
Ridley Scotts klassieker uit 1982 Blade Runner opent met een uitgestrekt industrieel stadsgezicht vol vliegende auto’s, neonreclames en schoorstenen. Een extreme close-up van een oog dat de skyline weerspiegelt volgt, waarna het verhaal overgaat in een gespannen Voight-Kampff-test. Harrison Ford verschijnt kort daarna als gepensioneerd agent Rick Deckard op de regenachtige straten.
Alfonso Cuaróns thriller uit 2006 Children of Men begint in het donker met een nieuwsuitzending over wereldwijde onvruchtbaarheid en maatschappelijke ineenstorting. De camera volgt Clive Owen door een menigte voordat een explosie in een koffiehuis de scène verstoort. Een doorlopende opname vangt de chaos en een aangrijpend beeld van verwondingen, waarmee de wanhopige toon wordt gezet.
Doug Limans film uit 2014 Edge of Tomorrow gebruikt een snelle montage van nieuwsfragmenten om een alienoorlog uit te leggen. Tom Cruise speelt een gladde pr-officier die gedwongen wordt te vechten, terwijl Emily Blunt opduikt als belangrijke bondgenoot. De opening plaatst de held al snel in een dodelijke strandaanval in een zwaar exopak.
George Lucas’ hit uit 1977 Star Wars: Episode IV—A New Hope start met de fanfare van John Williams en een rollende gele tekstcrawl die het galactische conflict uitlegt. Een Imperial Star Destroyer achtervolgt een klein schip en introduceert de droids C-3PO en R2-D2 te midden van laserschoten. Darth Vader verschijnt zonder uitgebreide introductie.
De Wachowski’s meesterwerk uit 1999 The Matrix opent met neerdalende groene code en een telefoongesprek waarin Neo wordt genoemd. Keanu Reeves wordt geïntroduceerd als hacker, gevolgd door Trinity die de politie ontwijkt. De sequentie culmineert in het baanbrekende slowmotion-bulleffect dat de visuele stijl van de film definieert.
James Camerons klassieker uit 1984 The Terminator toont een post-apocalyptisch Los Angeles waar machines schedels verpletteren. Twee naakte mannen materialiseren in 1984 via elektrische stormen. Arnold Schwarzenegger speelt de meedogenloze cyborg die al snel dodelijk geweld demonstreert, terwijl zijn menselijke achtervolger kwetsbaarder oogt.
Pixars animatiefilm uit 2008 WALL-E introduceert zijn eenzame robot op een met afval bedekte aarde. Opgewekte muziek uit Hello, Dolly! klinkt terwijl het personage alledaagse voorwerpen verzamelt zoals een Rubiks kubus en een aansteker. De sequentie wekt meteen genegenheid door stille routines en nieuwsgierigheid zonder enige gesproken dialoog.