Marvel’s Wolverine is onlangs verschenen en geeft spelers de kans om in de klauwen van Logan te stappen in Insomniac’s nieuwste superheldentitel. Hoewel veel recensies het spel beschrijven als een rechttoe-rechtaan character action game met veel herhalend gevecht, springt één sequentie eruit door de inventieve benadering van de krachten van de mutant.
In de latere fases van het verhaal verandert Sabretooth van ongemakkelijke bondgenoot in volledige antagonist. De twee mutanten botsen gewelddadig bij de Lowtown-dokken, waar Logan op een vlot belandt en vastgepind wordt. Tijdens het gevecht steekt Sabretooth Wolverines ogen uit in een grafisch moment van wraak nadat Logan hem heeft getaunt over manipulatie.
In plaats van de verwonding als een cutscene-spectakel te behandelen, schakelt het spel over naar first-person view. Met Logan tijdelijk blind moeten spelers vertrouwen op audiocues om Sabretooth te lokaliseren terwijl de helende factor het zicht langzaam herstelt. Het zicht keert in fasen terug, beginnend met vage contouren voordat kleur en detail geleidelijk scherper worden, vaak nadat de tegenstander al meerdere treffers heeft geland.
De sequentie benadrukt hoe Logans bijna-onsterfelijkheid en snelle regeneratie gameplay kunnen beïnvloeden voorbij simpele visuele effecten. De meeste schade in het spel verschijnt in gescripte scènes en herstelt snel, maar deze encounter gebruikt het helingsproces om een duidelijke, memorabele uitdaging te creëren.
De rest van het spel richt zich op vertrouwd klauwgevecht dat monotoon of bevredigend kan aanvoelen, afhankelijk van de voorkeur van de speler voor flow-state hakken. Recensenten merken op dat momenten zoals het oog-uitsteken-gevecht een groter potentieel tonen voor het gebruik van Wolverines unieke vaardigheden op frisse manieren, maar zulke inventieve segmenten blijven zeldzaam in de lineaire ervaring.