Een internationaal team heeft de grootste levende structuur op aarde in kaart gebracht: een netwerk van microscopische schimmels dat de wortels van miljoenen planten met elkaar verbindt en zich uitstrekt over zo’n 110 biljoen kilometer. Het onderzoek, geleid door Justin Stewart en Toby Kiers, is verschenen in het tijdschrift Science en combineert kunstmatige intelligentie met geavanceerde analyses om de dichtstbevolkte zones en de snelst verdwijnende gebieden te lokaliseren.
Het gaat niet om tunnels of waterstromen, maar om een mycorrhiza-netwerk van schimmels die plantenwortels verbinden. Deze ondergrondse infrastructuur maakt de uitwisseling van water en voedingsstoffen tussen verschillende soorten mogelijk, verbetert de bodemstructuur en slaat grote hoeveelheden koolstof op, waardoor het bijdraagt aan het tegengaan van de opwarming van de aarde.
De onderzoekers benadrukken dat deze schimmels vooral talrijk zijn in drie grote gebieden: de Everglades in Florida, de moerassen van Sudd in Zuid-Soedan en de Tibetaanse steppen. Daarentegen neemt hun aanwezigheid af door de uitbreiding van intensieve landbouw in veel andere delen van de wereld.
Volgens de auteurs bevat een theelepel grond al tot tien meter van dit mycorrhiza-netwerk. De totale lengte van 110 biljoen kilometer komt overeen met meer dan tweehonderd keer de afstand tussen de aarde en de zon, wat de schaal van de ontdekking onderstreept.
Het is moeilijk de betekenis en de omvang van deze schimmels te overdrijven. In een enkele theelepel grond kan al tien meter mycorrhiza-netwerk zitten.
Schimmels zijn te lang genegeerd in klimaat- en natuurbeleid. Nu is het moment om die koers te veranderen.
Het onderzoek wijst intensieve landbouw aan als de belangrijkste oorzaak van het verdwijnen van deze schimmelverbindingen. Dankzij kunstmatige intelligentie konden zowel de intacte gebieden als de zones waar de afname het snelst gaat in kaart worden gebracht, wat waardevolle gegevens oplevert voor toekomstige beschermingsstrategieën.