Vleermuizen bezitten genetische sleutels voor een langer en gezonder leven

Onderzoekers van de Universiteit van Chicago ontdekken overlap tussen genen voor veroudering en verdediging tegen ziekten bij deze zoogdieren.

Eeuwenlang heeft de mensheid gezocht naar manieren om het leven te verlengen. Nu richt een team van de Universiteit van Chicago zich op een onverwachte bondgenoot: vleermuizen. Hun bevindingen wijzen erop dat een uitzonderlijke levensduur grotendeels afhankelijk kan zijn van een immuunsysteem dat zijn effectiviteit hoog houdt tegen infecties en kanker.

De wetenschappers ontdekten een opmerkelijke overlap tussen de genen die verband houden met veroudering en die welke betrokken zijn bij de bescherming tegen pathogenen. Deze relatie suggereert dat het onderzoeken van een van deze processen licht kan werpen op het andere.

Vleermuizen evolueerden om langer te leven zonder ziek te worden

Het zoogdier dat centraal staat in deze doorbraak is de vleermuis. Volgens onderzoeker Juan Manuel Vázquez evolueerden deze dieren “om lang te leven zonder ziek te worden”. Deze eigenschap geeft aan dat aandoeningen die met het ouder worden gepaard gaan en infecties niet als volledig onafhankelijke domeinen moeten worden beschouwd.

Deze zoogdieren evolueerden om lang te leven zonder ziek te worden, wat suggereert dat we ziekten gerelateerd aan leeftijd en infectieziekten niet noodzakelijkerwijs als volledig gescheiden domeinen moeten beschouwen.

— Juan Manuel Vázquez, onderzoeker, Interview met het tijdschrift Nature

Celculturen onthullen mechanismen van dna-reparatie

Als onderdeel van het onderzoek ontwikkelde Vázquez culturen uit biopsieën van vleermuisvleugels. Hij onderhoudt momenteel monsters van 259 exemplaren behorend tot 32 verschillende soorten. Bij blootstelling van deze cellen aan toxische stoffen werden uiteenlopende reacties op de schade waargenomen: in sommige gevallen activeerden de cellen de dna-reparatiegenen niet, maar verhoogden ze juist de activiteit van genen die geprogrammeerde celdood stimuleren.

Het team werkt ook met culturen van primatencellen om dieper in te gaan op de genetica van levensduur en de relatie met dna-reparatiemechanismen, aldus het tijdschrift Nature.

Implicaties voor het begrijpen van menselijke veroudering

De resultaten openen nieuwe wegen om te begrijpen hoe bepaalde zoogdieren een lang leven leiden zonder te bezwijken aan typische ouderdomsziekten. De studie van deze aanpassingen kan waardevolle informatie opleveren over biologische processen die de mens deelt.

Tags bij dit artikel