Terwijl de meeste LaLiga-teams al van hun vakantie genoten, bleef Atlético de Madrid in actie. Het team van Simeone heeft meer wedstrijden gespeeld dan enige andere Spaanse club dit seizoen en kwam aan de laatste wedstrijd met een sterk uitgedunde selectie. Slechts tien spelers van het eerste elftal stonden op het veld tegen Villarreal, dat het seizoen wilde afsluiten met een emotioneel geladen overwinning.
De gelegenheid was bijzonder voor de club in het geel. Parejo, Pedraza en trainer Marcelino speelden hun laatste thuiswedstrijd. De coach laat Villarreal achter als een gevestigde naam in het Europese topvoetbal en de spelers krijgen een verdiend eerbetoon op het veld. De thuisploeg greep het moment aan om te laten zien dat individuele klasse nog altijd wedstrijden beslist.
El Cholo heeft meermaals benadrukt dat succes afhangt van de beschikbare spelers. Deze stelregel werd in het Metropolitano duidelijk zichtbaar. Ondanks de competitieve prestaties van Atlético dit seizoen, met overwinningen tegen Real Madrid en Barcelona, viel het verschil in bezetting vanaf de eerste minuut op.
Ieder doelpunt illustreerde de problemen in de verdediging van de rood-witten. Parejo opende de score met een magistrale penalty die hij omtoverde tot een persoonlijk eerbetoon. De linkerflank toonde opnieuw zwaktes en doelman Musso maakte een fout vergelijkbaar met die in de Copa del Rey. Pedraza startte de aanval voor de tweede treffer, die werd afgemaakt door Ayoze en de kwetsbaarheid in de defensie bestrafte.
Ondanks de numerieke minderheid hield Griezmann zijn gebruikelijke niveau vast. De Fransman, die afscheid neemt van Atlético en LaLiga, gaf zijn 101e assist door de corner te nemen voor de eergoal. Eerder had hij al de winnende treffer van Lookman voorbereid in een ander duel, waarmee hij het gat dat zijn vertrek zal slaan duidelijk maakte.
De verschillen tussen de selecties waren overduidelijk. De soliditeit van Gueye stak scherp af tegen de problemen van Vargas. Pubill en Hancko verlieten het veld al met blessures tijdens de rust, waardoor de opdracht voor Atlético nog lastiger werd. Ondertussen toonde Villarreal een dynamische aanval onder leiding van Ayoze en Mikautadze.
De wedstrijd bevestigde dat, ondanks het goede werk van beide trainers om het maximale uit hun middelen te halen, de kwaliteit van de spelers het verschil maakt in cruciale duels. Villarreal sloot het seizoen af met een emotionele overwinning en Atlético eindigde, ondanks eerdere successen, met een bittere nasmaak.