Vijf een-seizoen-sitcoms uit de jaren 2010 die een langer leven verdienden

Netwerkfavorieten zoals Mom deden het goed, maar deze scherpe comedies verdwenen te vroeg ondanks sterke casts en frisse ideeën.

De jaren 2010 leverden tal van blijvende netwerkcomedies op, maar verschillende opvallende series stopten na slechts één seizoen. Shows als Powerless, Selfie, The Crazy Ones, Son of Zorn en Go On boden scherpe dialogen, memorabele optredens en inventieve concepten die nooit een tweede kans kregen.

Powerless leverde kantoorhumor in een superheldenwereld

Ben Queen creëerde in 2017 de eerste poging tot een DC-sitcom met Powerless. De serie volgde medewerkers van Wayne Security die hun dagelijks leven navigeerden te midden van superheldenchaos. Vanessa Hudgens speelde Emily Locke, de optimistische nieuwe onderzoeksdirecteur die een cynisch team probeerde op te peppen, met Danny Pudi en Ron Funches in de cast.

Alan Tudyk vertolkte de stuntelige Vanderveer Wayne, neef van Bruce Wayne. De show haalde grappen uit alledaagse kantoorperikelen tegen de achtergrond van goddelijke gevechten, met kleine en absurde inzet terwijl de bredere DC-films steeds serieuzer werden. Recente interesse in kortere DC-comedyformaten heeft de aandacht voor deze over het hoofd geziene poging hernieuwd.

Selfie gaf een klassiek verhaal een moderne sociale mediasatire

Emily Kapnek herschreef Pygmalion in Selfie (2014). Karen Gillan speelde Eliza Dooley, die geobsedeerd is door sociale media en marketingexpert Henry Higgs, gespeeld door John Cho, rekruteert om haar te helpen verder te kijken dan online perfectie na een virale blunder.

De natuurlijke chemie tussen Gillan en Cho zorgde voor de romantische spanning. Onder het romcom-oppervlak onderzocht de serie de leegte van het najagen van digitale bevestiging. Grappen over virale gênante momenten en persoonlijke branding voelden hun tijd vooruit en komen nu met extra weerklank aan.

The Crazy Ones ving reclamechaos met Robin Williams

David E. Kelley bracht Robin Williams terug naar de netwerkcomedy in The Crazy Ones (2013-2014). Williams speelde Simon Roberts, een briljante maar impulsieve reclameman die samenwerkte met zijn meer gereserveerde dochter Sydney, gespeeld door Sarah Michelle Gellar.

Vader-dochterdynamiek vormde de kern van de show, terwijl Sydney onafhankelijkheid zocht en Simon worstelde met een branche die hem achterliet. Williams vulde de rol met zijn kenmerkende energie en warmte. Een gastoptreden van Pam Dawber voegde een nostalgische noot toe. De serie blijft opmerkelijk als een van de laatste optredens van de acteur.

Son of Zorn mengde animatie en live-action met hart

De serie uit 2016 Son of Zorn plaatste een geanimeerde krijger in het suburbane Californië. Jason Sudeikis leende zijn stem aan Zorn, een held in He-Man-stijl die worstelt om weer contact te maken met zijn zoon en ex-vrouw terwijl hij een saai baantje heeft. Tim Meadows speelde de nieuwe partner die vaak doelwit wordt van Zorns misplaatste agressie.

De show verkende thema's van midlifecrisis door een geanimeerde lens en bewees dat high-concept concepten oprechte emotie konden leveren als ze goed werden uitgevoerd. Uitvoerend producenten Phil Lord en Christopher Miller hielpen mee aan de eigenzinnige toon.

Go On vond humor en hart in een rouwgroep

Scott Silveri's Go On (2012-2013) had Matthew Perry in de hoofdrol als Ryan King, een sportradio-presentator die na het verlies van zijn vrouw toetreedt tot een rouwgroep. John Cho speelde zijn baas die aandringt op de ondersteuning. De serie behandelde serieuze onderwerpen met gevoeligheid en haalde grappen uit ongemakkelijke momenten.

Perry leverde een gelaagde prestatie die sarcasme en kwetsbaarheid in evenwicht hield. Een ensemble met Brett Gelman, Tyler James Williams en Suzy Nakamura versterkte de groepsdynamiek. De show anticipeerde op latere optimistische comedies, maar kwam voordat het publiek de aanpak volledig omarmde.

Tags bij dit artikel