- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Disney-live-actionfilms en andere prominente reboots misten de kans om geliefde originelen te vernieuwen.

Sommige cinefielen beweren dat remakes klassieke verhalen levend houden voor nieuwe generaties. Anderen vinden dat bepaalde films zo perfect zijn dat ze zich niet lenen voor een update. De vier films hieronder vallen voor veel kijkers in die laatste categorie.

The Lion King 2019 koos voor fotorealisme in plaats van hart

Regisseur Jon Favreau leverde een bijna shot-voor-shot nabootsing van de animatiehit uit 1994. Het verhaal volgt de jonge Simba, ingesproken door JD McCrary als welp en Donald Glover als volwassene, die vlucht nadat zijn vader Mufasa om het leven komt door toedoen van oom Scar. De prins keert later terug om Pride Rock terug te winnen.

De keuze om elk dier met levensechte cgi weer te geven, beroofde het origineel van zijn levendige energie en emotionele kracht. De liedjes verloren hun speelse spektakel in de realistische savanne en de rouwscènes voelden vlak aan. Chiwetel Ejiofor was overtuigend als Scar en John Oliver als Zazu, maar Timon en Pumbaa misten de chemie van het originele duo. Beyoncé zong sterk als Nala, maar haar dramatische momenten vielen tegen.

Snow White 2025 struikelde over onhandige moderne aanpassingen

Onder regie van Marc Webb speelt Rachel Zegler de prinses die vlucht voor haar stiefmoeder, vertolkt door Gal Gadot. Ze trekt op met zeven wezens en een bandiet genaamd Jonathan om haar koninkrijk te bevrijden. De productie kreeg al vroeg kritiek op de veranderingen aan de dwergen en de nadruk op hedendaagse thema's.

Pogingen om feministische invalshoeken toe te voegen voelden geforceerd en haalden de eenvoudige charme van het sprookje weg. Discussies over het gedrag van de prins in het origineel en zorgen van Peter Dinklage leidden tot een herontwerp van de bijfiguren. Het resultaat vervreemdde fans zonder een overtuigende nieuwe visie te bieden.

Rollerball 2002 verloor de scherpe satire van het origineel

John McTiernans versie van de dystopische sportfilm uit 1975 heeft Chris Klein in de hoofdrol als Jonathan Cross. Spelers nemen het op in een gewelddadig spel op rolschaatsen en motoren terwijl ze dodelijke corporatieschandalen blootleggen. De remake speelde zich af in de nabije toekomst, maar ruilde sociale kritiek in voor generieke actiescènes.

Klein kon niet tippen aan James Caan in het origineel. Snelle montage, een dreunende soundtrack en nachtzichtsequenties zorgden eerder voor verwarring dan voor spanning. Later kwamen er productieproblemen met de regisseur aan het licht, wat de reputatie van de film verder schaadde.

A Nightmare on Elm Street 2010 offerde humor op voor generieke griezelmomenten

Samuel Bayers debuutfilm castte Jackie Earle Haley als Freddy Krueger in de herverfilming van Wes Cravens klassieker uit 1984. Tieners, onder wie Nancy Holbrook en Quentin Smith, vechten tegen de moordenaar die toeslaat in hun dromen. De film maakte details over Freddy's verleden expliciet die het origineel alleen suggereerde.

Veelvuldig gebruik van cgi en jump scares verving de surrealistische sfeer en donkere humor van het origineel. De personages kregen te weinig diepgang, waardoor de sterfscènes minder impact hadden. De verschuiving naar een rechttoe-rechtaan sadistische toon vervreemdde trouwe fans en maakte verdere delen in de reeks onwaarschijnlijk.