'Unidentified' van Haifaa al-Mansour mist zijn doel als Saoedisch moordmysterie

Haifaa al-Mansour keert terug op het scherm met Unidentified, een moordmysterie dat hoge verwachtingen wekt maar bezwijkt onder zijn eigen ambities. De Saoedische filmmaker, bekend om het doorbreken van barrières met haar baanbrekende werk, bouwt een verhaal rond een politie-secretaresse die de dood van een tiener in Riyad onderzoekt. Op papier suggereren de ingrediënten een scherpe kritiek op de sociale beperkingen voor vrouwen, maar het eindresultaat voelt vlak en onovertuigend van begin tot eind.

Regisseur bouwt voort op haar erfenis van Saoedische verhalen

Al-Mansour kreeg voor het eerst internationale aandacht met haar dramafilm uit 2012 Wadjda, de eerste speelfilm die volledig in Saoedi-Arabië door een vrouw werd opgenomen. Haar latere projecten bleven vrouwen verkennen die zich tegen traditionele rollen verzetten. In deze nieuwe poging werkt ze samen met co-auteur Brad Niemann om Nawal te volgen, een gescheiden vrouw van eind twintig gespeeld door Mila al-Zahrani, die bestanden digitaliseert op een politiebureau in Noord-Riyad.

Nawal valt op als een van de weinige vrouwen op de afdeling. Ze combineert haar routinewerk met een fascinatie voor true-crimepodcasts en beauty-influencers. Wanneer het lichaam van een middelbare scholier in de woestijn wordt gevonden, vangt haar observante aard details op die mannelijke collega's missen, van manicure tot specifieke borduursels op de abaya van het slachtoffer. Haar commandant Majid, gespeeld door Shafi al-Harthi, herkent haar potentieel en geeft haar meer betrokkenheid.

Onderzoek stuit op sociale weerstand

Nawal treedt geleidelijk buiten haar toegewezen rol en volgt zelfstandig aanwijzingen. Ze krijgt toegang tot gesprekken en omgevingen die voor haar mannelijke superieuren gesloten zijn. Al snel ontstaat weerstand van rijkere vrouwen en tiener-meisjes die de zaak liever stilhouden, met verwijzing naar ongeschreven regels rond familie-eer en vroege huwelijken. De film hint op diepere lagen van sociaal verval, maar ontwikkelt die draden zelden met echte spanning.

Flashbacks en toevalligheden ondermijnen het mysterie

Dromerige flashbacks suggereren dat Nawals drive voortkomt uit een persoonlijk verleden, maar deze elementen blijven losgekoppeld van de hedendaagse actie. Het centrale mysterie vordert grotendeels via gemakkelijke ontdekkingen in plaats van verdiend speurwerk. Een late onthulling verklaart een deel van haar spraakzame stijl, maar het pad ernaartoe sleept zich voort met herhalende scènes en weinig echte spanning.

Bizarre twist ondermijnt centrale thema's

Een schokkende wending in het derde bedrijf maakt veel van het voorgaande verhaal zinloos en wist de schijnbare focus op een vrouw die zich door maatschappelijke grenzen beweegt. Scènes die ooit leken te pleiten voor vrouwelijke agency, lezen na de twist als herhalende vulling. De film gebaart naar serieuze onderwerpen als de doodstraf en verborgen corruptie, maar laat die varen om het publiek te verrassen.

Bekende naam verbindt films maar mist diepgang

Al-Zahrani levert een afgewogen prestatie en de achternaam Al Safan van haar personage verwijst naar rollen in eerdere werken van al-Mansour, waardoor een losse thematische draad ontstaat over drie films over Saoedische vrouwen die ruimte claimen. Toch slaat de uitvoering hier door in karikatuur, waardoor nuance verdwijnt en er weinig emotionele impact overblijft. De beelden blijven ongeïnspireerd en het geheel voelt als een gemiste kans om genre-spanning te combineren met betekenisvolle sociale observatie.