Uitbreiding jachtvloot leidt tot tekort aan ligplaatsen en investeerdersgekte

Schaarse ligplaatsen en regelgevingshurdles maken premium havens tot waardevolle infrastructuurassets door stijgende vraag naar superyachten

Een groeiende wereldwijde vloot luxe jachten loopt tegen een muur van beperkte aanlegruimte aan, waardoor ligplaats prijzen stijgen en jachthavens veranderen in begeerde doelwitten voor grote investeerders.

Bij Gouvia marina voor de Griekse kust van Corfu liggen op een zonnige septembermiddag tientallen witte jachten voor anker te wachten op een plek langs de pontons. De faciliteit, gebouwd op de plek van een oude Venetiaanse scheepswerf, beslaat ongeveer 200.000 vierkante meter beschut water en kan tot 1.300 vaartuigen aan. Op drukke dagen is vrijwel elke plek bezet.

Aanbodbeperkingen nemen toe terwijl jachtaantallen stijgen

Oliver Dörschuck, chief executive van D-Marin, dat Gouvia en meer dan twintig andere mediterrane havens exploiteert, merkt op dat er doorgaans drie tot vier boten per beschikbare ligplaats informeren. Regelgevende obstakels, milieuregels en een tekort aan geschikte locaties maken nieuwe aanleg zeldzaam in de ongeveer vierhonderd premium mediterrane jachthavens.

Gegevens van McKinsey tonen dat het aantal jachten langer dan twaalf meter vorig jaar ongeveer 210.000 bedroeg en jaarlijks met circa 8.000 toeneemt, terwijl er slechts ongeveer 160.000 ligplaatsen voor deze vaartuigen zijn. Het superyachtsegment, vaartuigen boven de dertig meter, groeide volgens SuperYacht Times met veertig procent tot 6.239 in het decennium tot 2025.

Grote deals benadrukken status als infrastructuurasset

Deze onevenwichtigheid heeft privaat kapitaal aangetrokken. D-Marin werd eerder dit jaar door de vorige eigenaren CVC verkocht aan het Franse InfraVia voor meer dan een miljard euro. Vorig jaar betaalde Blackstone 5,7 miljard dollar voor Safe Harbor Marinas, de grootste Amerikaanse exploitant, en volgde dat in augustus op met een overeenkomst van 1,5 miljard dollar voor de overname van MarineMax.

Dat de vraag het aanbod overtreft, staat buiten kijf. Waterfrontgrond is schaars en waar je ook bent, vergunningen krijgen is moeilijk.

— John Nery, managing partner bij Squircle Capital, Opmerkingen over de aantrekkingskracht van investeringen in jachthavens

Schaarste verandert gedrag van eigenaren en prijzen

Jachtconsultant Josephine De Luca zegt dat het vinden van ideale plekken sinds de pandemie veel moeilijker is geworden. Ligplaatskosten op top locaties in de Middellandse Zee zijn in tien jaar ongeveer verdubbeld, waarbij een jacht van tachtig meter nu in het hoogseizoen circa 3.500 euro per nacht betaalt op de beste locaties. Eigenaren plannen ligplaatsen steeds vaker drie tot vier maanden van tevoren, en soms langer voor evenementen zoals de Grand Prix van Monaco.

Grotere vaartuigen krijgen dedicated kades met extra beveiliging, bemanningsfaciliteiten en voorzieningen. Kapiteins wegen toegang tot sportscholen en cultuur voor het personeel af tegen risico’s van uitgaansleven in plaatsen als Ibiza. Hulpmiddelen voor werken op afstand zoals Starlink hebben jongere kopers ook aangemoedigd om meer tijd op zee door te brengen.

Nieuwe fronten ontstaan buiten traditionele hotspots

Terwijl de Middellandse Zee, de VS en het Caribisch gebied dominant blijven, ontstaat nieuwe capaciteit in Azië en het Midden-Oosten. Hongkong plant een superyachthaven met vijfhonderd ligplaatsen die eind 2028 opengaat, de Kobe Marina in Japan ontwikkelt zijn eerste dedicated hub en Aldar in Abu Dhabi bouwt een grote faciliteit op Saadiyat Island. Uitbreiding in de Middellandse Zee blijft beperkt door milieutechnische en vergunningsbeperkingen.

Branchewaarnemers merken op dat de markt voor jachthavens van vijftien miljard dollar naar verwachting jaarlijks ongeveer acht procent groeit tot 2030. Exploitanten investeren in digitale boekingen, monitoring op afstand en andere technologie om de operaties op te schalen terwijl hoge bezettingsgraden en prijsmacht behouden blijven.

Tags bij dit artikel