De Amerikaanse president Donald Trump heeft zijn dreigementen van aanvallen op Iran hernieuwd, waardoor beide partijen in een economische impasse terechtkomen die draait om aanvallen op commerciële scheepvaart in de Straat van Hormuz. De sporadische aanvallen van Teheran hebben de olieaanvoer verstoord, terwijl Amerikaanse sancties de Iraanse exporten sterk hebben beperkt.
De Amerikaanse maatregelen hebben de Iraanse olieverzendingen, die voor het conflict 2 miljoen vaten per dag bedroegen, grotendeels stopgezet. Slechts een klein deel verloopt nu over land, waardoor Teheran inkomsten misloopt die nodig zijn voor militaire operaties en de economie van 300 miljard dollar onder druk komt te staan.
Voor de Verenigde Staten heeft de dreiging van aanvallen de kosten van olievervoer door de straat verhoogd, ook al mislukken of worden de meeste Iraanse pogingen onderschept door troepen van het Amerikaanse Centraal Commando. De verzendingen gaan door op ongeveer 80 procent van het niveau van voor het conflict, maar risicopremies hebben de verzekeringstarieven sterk opgedreven. Begin oktober kostte het charteren van een supertanker in sommige regio’s meer dan het lanceren van een raket de ruimte in.
Iran hoeft geen frequente aanvallen uit te voeren om druk te blijven uitoefenen. De aanwezigheid van risico alleen al houdt de markten gespannen.
Analist Jim Lamson, gastonderzoeker aan King’s College London en voormalig CIA-specialist op Iran, merkte op dat Teheran nog over voorraden raketonderdelen beschikt. Daardoor kan het anti-scheepswapens blijven assembleren, ook nadat Amerikaanse luchtaanvallen grootschalige productiefaciliteiten hebben beschadigd.
Ze plannen al decennia een langdurig asymmetrisch conflict met de VS. Dingen als veerkracht opbouwen, redundantie creëren en voorraden aanleggen — dat zit in hun militaire cultuur.
Open-source tracking registreerde in oktober minstens 28 incidenten met schade aan scheepvaart in de straat. Een Amerikaanse functionaris die bekend is met de situatie zei dat Iran het tempo van aanvallen niet heeft opgevoerd. Wel hebben ernstigere treffers, waaronder een kwart dat machinekamers trof, meer aandacht getrokken.
De gepensioneerde Amerikaanse vice-admiraal John Miller, voormalig hoofd van CENTCOM, stelde dat Iran schepen kan blijven aanvallen zolang het een blokkadepositie handhaaft. De keuze is Teheran ofwel onwillig ofwel onmogelijk te maken om door te gaan.
Zolang ze een blokkade willen handhaven, kunnen ze schepen in de Straat van Hormuz blijven aanvallen. Dit is altijd het geval geweest: je kunt ze ofwel onwillig ofwel onmogelijk maken.
Tankerverkeer is dicht bij het volume van voor het conflict gebleven omdat hoge verdiensten en bemanningsbonussen de gevaren compenseren. De Internationale Maritieme Organisatie heeft sinds het begin van de gevechten 121 incidenten in de regio geregistreerd, waaronder 24 bevestigde sterfgevallen onder zeevarenden. Geen enkel schip is een drijvende mijn tegengekomen, hoewel recente rapporten melding maakten van schade aan de romp door explosieven.
Iran gebruikt kruisraketten en drones tegen scheepvaart. Amerikaanse troepen organiseren doorvaarten, delen route-informatie met de sector en bieden bescherming van bovenaf. Ongeveer 95 procent van de schepen passeert zonder incident. Geavanceerde onderscheppingsraketten aan boord worden bewaard voor ballistische dreigingen, terwijl goedkopere munitie eenvoudiger aanvallen afhandelt.
Trump heeft plannen aangekondigd voor nieuwe aanvallen na de tussentijdse verkiezingen van 3 november. Deskundigen zoals Emma Salisbury van het Foreign Policy Research Institute waarschuwen dat decennia van Iraanse voorbereiding op dergelijke aanvallen het langetermijneffect op de doorvaart in de straat beperkt. Econoom Ziad Daoud van Bloomberg Economics waarschuwde dat een intensivering van de gevechten de olieprijs kan opstuwen naar 120 à 130 dollar per vat, waarbij beide partijen een kort conflict mogelijk zien als een manier om een betere onderhandelingspositie te bereiken.