Caleb Hearon en Zooey Deschanel spelen de hoofdrollen in Trash Mountain, de nieuwste film van Kris Rey die in wereldpremière gaat op het Toronto International Film Festival. Het verhaal draait om een homoseksuele man die na de dood van zijn vader terugkeert naar zijn roots in Missouri en daar geconfronteerd wordt met lang begraven familieproblemen samen met zijn halfzus.
Gavin, gespeeld door Hearon, krijgt het nieuws van het overlijden van zijn vader terwijl hij in Chicago geniet van tijd met zijn gekozen familie na een levendige dragavond. Hij had daar een vakantie willen doorbrengen, maar de urgente situatie trekt hem terug naar zijn conservatieve geboorteplaats. Zijn halfzus Abbi, gespeeld door Deschanel, heeft zijn hulp nodig om het huis van hun overleden vader leeg te halen, vol jarenlange opeengehoopte spullen.
De taak blijkt overweldigend als het tweetal, samen met hun oma en Abbi's echtgenoot, door de chaos heen gaat. Sanitairdiensten lopen vertraging op rond de feestdagen, waardoor stapels afgedankte spullen op het gazon liggen. Hun vader verschijnt alleen via foto's en wordt beschreven als een man die verscheurd was tussen tegenstrijdige waarden: hij steunde zijn homoseksuele zoon in het openbaar, maar worstelde met persoonlijke demonen waaronder zwaar drankgebruik.
Rey markeert met dit project haar vijfde regie, haar eerste sinds de film I Used to Go Here uit 2020. Het scenario is geschreven door Hearon en co-auteur Ruby Caster. Rey brengt haar kenmerkende ingetogen stijl naar het materiaal en combineert intiem personagewerk met subtiele commentaar op identiteit en plaats.
Terwijl Gavin zijn leven in een rode staat weer oppakt, krijgt hij contact met een lokale professor gespeeld door Jaboukie Young-White. De relatie en de hernieuwde band met zijn zus roepen de vraag op of vervulling misschien toch te vinden is in de gemeenschap die hij ooit ontvluchtte.
Een cruciaal moment komt tijdens een spontane baroptreden van All My Life van K-Ci & JoJo. De rouwende broer en zus zingen het nummer als uiting van wederzijdse steun en benadrukken hun gedeelde geschiedenis en groeiende solidariteit te midden van verlies.
Deschanel put uit eerdere rollen met een mix van sarcasme en warmte als de beschermende oudere zus. Haar chemie met Hearon vormt de emotionele kern. Hearon brengt natuurlijke humor en authenticiteit in Gavin, waardoor elke interactie levensecht en precies aanvoelt. Rey houdt een mumblecore-sensibiliteit aan, geactualiseerd voor hedendaagse thema's, met als resultaat een film die meer gericht is op emotionele resonantie dan op plotmechaniek.