Animatie wordt vaak als mindere kunst beschouwd ondanks zijn unieke kracht om visuele en stilistische grenzen te verleggen. Seriële animatieseries springen er nog meer uit omdat ze consistente wekelijkse productie over lange periodes vereisen en tegelijk verhalen leveren die verder reiken dan kinderen.
Veel van deze series bewijzen dat animatie voor elk publiek werkt, van avonturen voor het hele gezin tot verhalen voor volwassenen. Collider belichtte onlangs enkele opvallende titels die sterke personages, betekenisvolle thema's en inventieve werelden combineren.
De serie X-Men: Evolution (2000–2003) herinterpreteert het team als tieners in plaats van gevestigde leraren op Xavier's school. Deze keuze opent frisse interpersoonlijke drama's en verwijdert de klassieke Wolverine-Jean Grey-Cyclops-driehoek.
Uitgebracht in hetzelfde jaar als een breed bekritiseerde live-actionfilm, biedt Green Lantern: The Animated Series (2011–2013) een volwassen maar toegankelijke kijk op het Green Lantern Corps. Het balanceert grootschalige space opera met persoonlijke relaties en karakterontwikkeling.
De originele X-Men: The Animated Series (1992–1997) blijft een maatstaf voor superheldenverhalen op televisie. Het behandelt thema's als discriminatie en vooroordelen in een actievol format dat geschikt is voor jongere kijkers, en de populariteit leidde tot de recente revival X-Men '97.
Studio Bones' My Hero Academia (2016–2026) volgt een jongen zonder krachten in een superheldenmaatschappij die de grootste gave ter wereld krijgt van de Symbol of Peace. De serie mengt onderscheidende personages, emotionele arcs en een uniek uitgangspunt dat het onderscheidt van typische superheldenverhalen.
Gemaakt door Greg Weisman en Brandon Vietti, volgt Young Justice (2010–2022) een team jonge helden dat zijn eigen groep vormt. De serie levert volwassen storytelling en sterke karakterontwikkeling die tot de beste DC-animatieproducties behoort.
Na de onmogelijke taak om Avatar: The Last Airbender op te volgen, introduceert The Legend of Korra (2012–2014) een nieuwe Avatar en blinkt uit in het uitbreiden van de wereld en de karakterontwikkeling ondanks de onvermijdelijke vergelijkingen.
De langlopende Regular Show (2010–2017) blijft kijkers aanspreken door absurde situaties en gedenkwaardige personages als Mordecai en Rigby. De komische stijl heeft memes en blijvende fanliefde geïnspireerd.
Gebaseerd op de strip van Robert Kirkman, werd Invincible (2021–Present) al snel een van de populairste animatiesuperheldenseries op Prime Video. Sterke stemmen van Steven Yeun, J.K. Simmons en anderen helpen de personages en het verhaal tot leven te brengen.
Alex Hirsch' Gravity Falls (2012–2016) combineert een overkoepelend mysterie met wekelijkse puzzels, uitstekende humor en overtuigende karakterarcs. De serie beloont oplettende kijkers met cijfers en aanwijzingen, inclusief een veranderende achterwaartse boodschap in de intro.
Studio Bones keerde terug naar de franchise met Fullmetal Alchemist: Brotherhood (2009–2010) en leverde een getrouwe bewerking van Hiromu Arakawa's manga. De serie scoorde een perfecte 100% op Rotten Tomatoes voor zijn storytelling en animatiekwaliteit.