Studie claimt dat Galicische zeeman Antarctica al in 1678 zag, meer dan 140 jaar voor officiële ontdekking

Historicus Felipe Debasa Navalpotro analyseert documenten die Francisco Seyxas y Lovera decennia eerder dan de Brit William Smith in Antarctische breedtes plaatsen.

Een nieuwe studie van historicus Felipe Debasa Navalpotro stelt dat de Galicische zeeman en cartograaf Francisco Seyxas y Lovera al in 1678 Antarctische landmassa's waarnam, meer dan 140 jaar voor de eerste officiële erkenning toegeschreven aan de Brit William Smith.

Het vroege waarnemen van Seyxas volgens de geanalyseerde documentatie

Tot nu toe plaatste de officiële geschiedschrijving het eerste waarnemen van Antarctische landmassa's in 1819, toen Smith de Zuid-Shetlandeilanden ontdekte. Debasa wijst er echter op dat Seyxas het archipel al beschreef en in kaart bracht in februari 1678, terwijl hij tussen de 60 en 70 graden zuiderbreedte voer.

In zijn geschriften vermeldt de navigator dat hij “eilanden in zicht van het zuidelijke land” zag, een beschrijving die overeenkomt met de ligging van de huidige eilanden Elephant, Clarence en Joinville, aan de noordpunt van het Antarctisch Schiereiland.

Het belangrijkste bewijs: een manuscript in de Library of Congress

Het belangrijkste bewijs komt uit een manuscript dat aan Seyxas wordt toegeschreven en wordt bewaard in de Library of Congress. Daarin staan aantekeningen van zijn eigen hand over een aantal eilanden die naar hem vernoemd zijn en gedateerd zijn in 1678, ten zuiden van de Straat van Magellaan. Dezelfde kaart toont andere eilanden waarvan de positie overeenkomt met Elephant en Clarence.

Volgens Debasa versterkt de detaillering waarmee de Galiciër de bergen tekende die vanaf zee zichtbaar zijn het idee dat hij die landmassa's persoonlijk heeft waargenomen. De onderzoeker meent bovendien dat de Spaanse monarchie deze informatie mogelijk geheim heeft gehouden om haar zeeroutes te beschermen tegen andere Europese mogendheden.

Een avontuurlijk leven en de vergeten nalatenschap van Seyxas

Geboren rond 1647 in het bisdom Mondoñedo, leidde Francisco Seyxas y Lovera een leven als in een roman: hij was zeeman, handelaar, wiskundige, gouverneur, spion en schrijver. Ondanks veertien geschreven werken kreeg hij nooit officiële erkenning en stierf hij in ballingschap in Frankrijk na een conflict met de onderkoning van Nieuw-Spanje.

Als nieuw onderzoek zijn ontdekking bevestigt, zou Spanje een pioniersrol in de exploratie van het bevroren continent kunnen claimen.

Tags bij dit artikel