De Mario-franchise geldt als een van de meest invloedrijke krachten in videogames, met de loodgieter die debuteerde in de jaren tachtig en sindsdien in talloze titels de hoofdrol speelt. De serie draait in de kern om precies springen en het navigeren van obstakels in plaats van gevechten. Veel andere ontwikkelaars hebben even boeiende platformers gemaakt in sci-fi-, avontuur- en creatieve genres.
De Mega Man-serie begon in 1987 met een 8-bit deel. De Legacy Collection uit 2015 bundelt de eerste zes games van 1987 tot 1993. Spelers krijgen te maken met steile uitdagingen: alle voortgang gaat verloren als de levens op zijn en hele campagnes moeten opnieuw. Thematische baasgevechten rond elementen als vuur of ijs springen eruit, al past het strenge ontwerp alleen bij toegewijde spelers.
A Hat in Time uit 2017 put inspiratie uit het ontwerp van eind jaren negentig en begin jaren nul. Spelers besturen Hat Kid op een reis die wordt verstoord als maffia de energiebron van haar ruimteschip verspreidt. Het spel bevat gethematiseerde levels, zandlopers verzamelen en personage-interacties die kinderherinneringen oproepen met een moderne afwerking.
Mirror's Edge, uitgebracht in 2008, speelt zich af in een dystopische stad vol surveillance. Protagoniste Faith werkt als Runner en levert berichten via fysieke wegen. De first-person ervaring legt de nadruk op klimmen, springen en sprinten over daken met optionele gevechten, waarbij snelheid en lenigheid voorrang krijgen boven directe confrontatie.
De PlayStation-titel LittleBigPlanet uit 2008 draait om bouwen en verkennen. Levels lijken gemaakt van karton en papier, en spelers verzamelen stickers om eigen stages te ontwerpen. Kostuumaanpassingen en coöperatieve puzzels voegen diepgang toe, al zijn de online deelmogelijkheden inmiddels niet meer beschikbaar.
Kirby Super Star verscheen in 1996 voor de SNES en kreeg later een DS-remake. Het roze personage zuigt vijanden op om krachten te krijgen zoals laserstralen of vliegen. Trouwe fans beschouwen dit deel vaak als het hoogtepunt van de serie vanwege het inventieve 2D-ontwerp dat decennia later nog steeds overtuigt.
De N. Sane Trilogy uit 2017 remastert de eerste drie Crash Bandicoot-games uit de late jaren negentig. Crash verzamelt Wumpa Fruit terwijl hij vecht tegen Doctor Neo Cortex in vernieuwde levels met verbeterde graphics en extra uitdagingen. De platforming vraagt om precisie, vooral voor verzamelaars die alle beloningen willen.
De Reignited Trilogy uit 2018 bouwt de originele drie Spyro-games opnieuw op met verbeterde graphics en extra's zoals uitdagingen. Spelers leiden de paarse draak door gevarieerde werelden, lossen minigames op en ontdekken geheimen. De collectie benadrukt grondig verkennen en levendig levelontwerp.
Conker's Bad Fur Day, uitgebracht in 2001 voor de Nintendo 64, toont een eekhoorn die zich door grove en gewelddadige scenario's beweegt. Volwassen thema's zoals sterk taalgebruik en donkere humor onderscheiden het van typische familieplatformers. Iconische ontmoetingen, zoals met de Great Mighty Poo, dragen bij aan de blijvende reputatie.
Het spel Sonic the Hedgehog uit 1991 introduceerde Sega's blauwe mascotte als een hoog-snelheidsalternatief voor Mario. Beweging op basis van vaart vereist dat spelers snelheid vasthouden terwijl ze ringen verzamelen en gevaren vermijden. Het originele deel hielp een grote franchise te lanceren die later uitgroeide tot films.
Banjo-Kazooie uit 1998 koppelt een beer aan een vogel als metgezel om Banjo's zus te redden van een heks. Het duo doorkruist stages en verzamelt puzzelstukken in een luchtige maar gedetailleerde wereld. Het levelontwerp en de humor blijven hoogtepunten ondanks latere franchise-uitdagingen.