Britse regisseur Paul Andrew Williams richt zijn camera opnieuw op de onopgesmukte werkelijkheid van de Britse arbeidersklasse in zijn nieuwe film Faith, die in première ging in de Special Presentations-sectie van het Toronto International Film Festival. Het verhaal draait om een alleenstaande moeder die worstelt met verlies, twijfel en een onverwachte connectie, en vormt een nieuw, eigenzinnig hoofdstuk in het oeuvre van de filmmaker dat persoonlijke levens boven stereotypen stelt.
Veel regisseurs kijken voorbij de naoorlogse council estates waar de meeste gewone werkende families wonen en gebruiken die beelden als snel cliché. Williams onderscheidt zich door juist die bescheiden huizen binnen te stappen en de persoonlijke verhalen van bewoners te tonen die zelden op het scherm verschijnen. Zijn aanpak sluit aan bij eerdere films als Bull uit 2021 en Dragonfly van vorig jaar, maar voegt dit keer een langzaam opbouwend bovennatuurlijk element toe.
Erin Doherty, bekend van haar rol als prinses Anne in The Crown, staat centraal als Gina, een fabrieksarbeidster in de omgeving van Leeds die haar jonge zoon Jamie alleen opvoedt. De film toont haar nette huis en dagelijkse routines, met nadruk op haar rol als kostwinner en beschermer. Vroege scènes laten haar felle karakter zien wanneer ze een andere ouder confronteert nadat haar zoon is geslagen.
Gina ontmoet de nieuwkomer Michael, gespeeld door James McAvoy, tijdens een pubquiz. Hun eerste contact lijkt alledaags, waarbij Michael subtiele hulp biedt en een kalme, vegetarische levensstijl toont inclusief vrijwilligerswerk bij een voedselbank. Al snel rijzen er twijfels over zijn ware aard en achtergrond, waardoor het verhaal verschuift van puur realisme naar een onheilspellender sfeer.
Het eerste deel bouwt spanning op rond de vraag of Michael is wie hij lijkt, en speelt in op wantrouwen tegenover ogenschijnlijk perfecte vreemden. Later komen paranormale elementen en zwaardere religieuze thema's naar voren wanneer Gina een onvoorstelbare tragedie meemaakt en worstelt met schuld en overleving. Williams vermijdt overmatig sentiment en laat de acteerprestaties het emotionele gewicht dragen.
Doherty levert een rauwe en krachtige vertolking van rouw die het materiaal tilt, terwijl McAvoy de focus op haar innerlijke worsteling ondersteunt. De 1 uur en 49 minuten durende film wordt omschreven als een emotioneel kamerspel dat de verwachtingen overtreft, ondanks discussie over de bovennatuurlijke inkadering. De wereldwijde verkoop wordt verzorgd door Bankside.