- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Paul Andrew Williams regisseert een rauw drama over verdriet en verbinding dat laat in het verhaal een onverwachte wending neemt.

Erin Doherty en James McAvoy spelen gewone mensen die met buitengewoon verlies te maken krijgen in Faith, de nieuwste film van scenarist-regisseur Paul Andrew Williams. De film ging in wereldpremière op het Toronto International Film Festival.

Indringende vertolkingen van verdriet en verbondenheid

Doherty geeft Gina, een alleenstaande moeder die aan de lopende band werkt, een intense lading. Haar spel wisselt beheerste terughoudendheid af met plotselinge uitbarstingen van innerlijke woede en draagt een groot deel van de emotionele lading in de donkere passages. McAvoy speelt Michael, een stille vreemdeling die haar leven binnenkomt tijdens een pubquiz en haar steun biedt te midden van groeiende onzekerheid.

De twee gebruiken hun natuurlijke Britse accenten: Doherty met een Yorkshire-kleur en McAvoy met een Glasgows accent. Hun personages bouwen een voorzichtige band op die de gebruikelijke klassenthematiek in Britse films vermijdt. In plaats daarvan richt het verhaal zich op primaire emoties en het trage proces van heling.

Het verhaal speelt zich af op een woonwijk in Yorkshire

De actie concentreert zich op de Starling Estate, een bescheiden sociale woonwijk waar familie- en gemeenschapsbanden zwaarder wegen dan materiële rijkdom. Gina combineert haar fabrieksbaan met de opvoeding van haar jonge zoon Jamie. Een avondje uit leidt tot haar eerste ontmoeting met Michael, die werkt bij een plaatselijke voedselbank. Hun eerste contacten blijven platonisch en bestaan uit kleine vriendelijkheden en tijd doorbrengen met familie.

Een plotselinge tragedie verandert alles. Michael probeert troost te bieden terwijl Gina zich steeds meer afzondert, naar de drank grijpt en de mensen om haar heen buitensluit. Het script geeft al vroeg hints dat Michael over een ongewoon inzicht beschikt, wat later ontwikkelingen aankondigt.

Late wending levert wisselende resultaten op

Williams verkende eerder vergelijkbaar terrein in films als Dragonfly en Bull. Faith houdt het grootste deel van de film een sterk naturalistische toon aan, maar slaat in het slotdeel om naar bovennatuurlijke elementen. Die omslag introduceert christelijke symboliek en een onthulling die veel kijkers abrupt of ongeloofwaardig kunnen vinden.

De wending dreigt het zorgvuldige werk van de hoofdrolspelers te overschaduwen. Hoewel Doherty en McAvoy ook in het uitdagendere materiaal geloofwaardig blijven, laat de conclusie verschillende vragen open en kan het publiek het slot als toonmatig inconsistent ervaren.

Technische aspecten zorgen voor visuele en auditieve meerwaarde

Cinematograaf Simona Susnea zorgt voor opvallend licht dat momenten van schoonheid toevoegt aan de sombere sfeer. De muziek van Raffertie en Sian O'Gorman draagt bij aan een atmosferische laag die de narratieve onevenwichtigheid in de slotscènes deels compenseert.