Meer dan twee decennia nadat de Verenigde Staten de invasie van Irak lanceerden, keert een nieuwe miniserie van TNT terug naar de gebeurtenissen rond de gevangenneming van Saddam Hoessein. De achtdelige dramaserie put uit het memoires uit 2016 van voormalig CIA-analist John Nixon en richt zich op de inlichtingentekortkomingen die het conflict kenmerkten.
Het verhaal begint op 17 maart 2003, met Nixon die door Washington D.C. fietst terwijl hij nadenkt over de beslissingen die president George W. Bush ertoe brachten het pad van zijn vader naar Irak te volgen. De vertelling belicht de zoektocht naar massavernietigingswapens die nooit werden gevonden en de daaropvolgende chaos in Bagdad.
Archiefbeelden en persbriefings van de regering-Bush illustreren de chaotische beginfase van de oorlog, inclusief burgerslachtoffers en de dood van Amerikaanse troepen. Maanden verstrijken zonder dat Hoessein wordt gevonden, terwijl de CIA onbetrouwbare sporen volgt en Nixons expertise wordt genegeerd.
Joel Kinnaman speelt Nixon, een personage dat wordt neergezet als deskundig maar onervaren in het veld. Waleed Zuaiter oogst lof voor zijn vertolking van Hoessein, die afwisselt tussen charme en dreiging in sleutelscènes. Bijrollen zijn voor Talia Balsam en Matthew Wolf als CIA-superioren, naast Tom Berenger als Nixons vader.
Het sterkste materiaal komt naar voren wanneer Nixon de gevangengenomen leider confronteert. Deze gesprekken onthullen Hoesseins beweringen over het ontbreken van wapens en verschuiven de aandacht naar Iran. Vertaler Samir, gespeeld door Dar Salim, voegt emotioneel gewicht toe via persoonlijke verliezen verbonden aan het voormalige regime.
De serie toont ook de omstandigheden in Abu Ghraib en het bredere lijden onder Hoesseins bewind. Recensenten merken echter op dat deze gerichte momenten vaak worden onderbroken door herhalende montages en dialogen uit inlichtingenrapporten.
De eerste twee afleveringen verschijnen op 13 september op TNT, de rest wordt wekelijks uitgezonden op zondagen en maandagen. Hoewel het project aandacht vestigt op Nixons verslag en de realiteit van het Irakconflict, beschrijven critici de uitvoering als ongelijkmatig en soms exploiterend in de omgang met historisch trauma.