TNT keert terug naar eigen scripted programmering met de première van High Value Target: The Hunt for Saddam, een achtdelige miniserie die de ervaringen van CIA-analist John Nixon dramatiseert. De serie, die rond de 25e verjaardag van de aanslagen van 11 september uitkomt, volgt Nixon als de eerste Amerikaan die de voormalige Iraakse president Saddam Hussein ondervroeg na diens gevangenneming in december 2003.
Het drama is slechts losjes geïnspireerd op Nixons boek Debriefing the President: The Interrogation of Saddam Hussein. De serie is bedacht door Daniel Stiepleman en Jonathan Wakeham en ontwikkeld door Leslie Greif. Ze volgt Nixon vanaf zijn bureaubaan op Langley via de invasie van Irak in 2003 tot in het veld. Nixon wordt neergezet als de belangrijkste expert van de dienst op het gebied van Hussein, al erkent de serie dat collega’s zijn nadruk op geschiedenis en context vaak negeerden.
In de eerste afleveringen groeit Nixon van een genegeerde analist uit tot een sleutelfiguur in de operatie die Hussein opspoort. De serie toont hoe hij de schuilplaats identificeert, delen van de militaire operatie leidt en uiteindelijk het spinnenhol vindt waar Hussein wordt gevangengenomen. Deze weergave vergroot Nixons rol verder dan historische bronnen bevestigen.
Joel Kinnaman levert een overtuigende vertolking van Nixon, compleet met snor en bril om het boekige karakter van de analist te benadrukken. Zijn spel volgt de ontwikkeling van het personage beter dan het script ondersteunt. Veel bijfiguren blijven daarentegen onderontwikkeld, waaronder familieleden en collega’s bij de CIA die geen duidelijke eigenheid of motieven krijgen.
De middenafleveringen richten zich op de ondervragingscènes, waarin Nixon Hussein ondervraagt over massavernietigingswapens en lessen in de Iraakse geschiedenis krijgt. Deze delen vallen op door hun nuchtere toon en laten de serie stilstaan bij de bredere mislukkingen van de planning rond de Irak-oorlog.
High Value Target toont Hussein als een complexe figuur die tuinierde, romans schreef en zich verraden voelde door de Verenigde Staten. Hoewel deze interpretatie discussie uitlokt, betoogt de serie uiteindelijk dat het conflict voortkwam uit persoonlijke grieven en oliebelangen zonder oog voor de langetermijngevolgen. Dat punt raakt direct aan de huidige spanningen in de regio.
Regisseur Leslie Greif, die alle afleveringen regisseerde, verwerkt uitgebreid nieuws- en documentairemateriaal om het verhaal te verankeren. De finale ondermijnt deze aanpak echter met een scène waarin acteurs Amerikaanse functionarissen spelen op een manier die losstaat van het eerdere realisme.
De première in het weekend rond de verjaardag van 11 september voegt een extra laag commentaar toe. Een scène die verwijst naar de ‘Mission Accomplished’-toespraak benadrukt de kloof tussen officiële verklaringen en de werkelijkheid ter plaatse en gebruikt het moment om zowel beleidsbeslissingen als publieke verhalen te bekritiseren.
Hoewel de serie haar standpunten duidelijk maakt, schiet ze als drama tekort door de zware fictionalisering en de dun uitgewerkte personages. TNT bouwde ooit een merk op met kwalitatief sterke eigen series en dit project signaleert de hernieuwde interesse van de zender in dat domein, ook al blijft de uitvoering ongelijkmatig.