Filmmakers staan voor een grote uitdaging wanneer ze de klimaatcrisis op het scherm aanpakken. Sara Dosa, de voor een Oscar genomineerde regisseur van Fire of Love, kiest voor een intieme benadering door zich te richten op familiebanden, liefde en vaderland. Ze werkt samen met de IJslandse dichter en schrijver Andri Snær Magnason om Time and Water te maken, een documentaire die de smeltende gletsjers van zijn geboorteland onderzoekt door de lens van zijn eigen afkomst in plaats van alleen wetenschappelijke analyse.

Dosa plaatst Magnasons voorouderlijke band met het ijs centraal in het verhaal

De film is gebaseerd op Magnasons boek Over tijd en water en leest als een persoonlijke brief aan een dierbare. Magnason vertelt over het ontstaan van de gletsjers, hun diepe betekenis voor IJsland en hun huidige snelle verdwijning door de stijgende temperaturen. Het verhaal verschuift al snel naar een liefdesgeschiedenis: de ijsvelden waren de ontmoetingsplaats van zijn ontdekkingsreizende grootouders, Arni en Hulda, die daar verliefd werden en het gezin stichtten dat volgde.

De kijker volgt de grootouders door decennia van huwelijk, waarbij hun levens parallel lopen aan de gletsjers die hen verenigden. De tijd laat zichtbare sporen na op beiden. Rimpels en grijs haar verschijnen bij het stel, terwijl het ijs van kleur en omvang verandert. Magnasons tienerdochter, eveneens Hulda genoemd naar haar overgrootmoeder, kijkt uit naar een toekomst op een planeet die er heel anders zal uitzien dan die van haar voorouders.

Archiefmateriaal, nieuwe beelden en animatie belichten vier generaties

Dosa gebruikt een breed scala aan documentairetechnieken om het verhaal tot leven te brengen. Magnasons reflecties worden gecombineerd met historische fragmenten en verse cinematografie van Pablo Álvarez-mesa. Animatie overbrugt momenten waar livebeelden tekortschieten. Het audiospoor bevat Magnasons expressieve voice-over naast traditionele IJslandse hymnen die een plechtige, bijna sacrale sfeer creëren.

Editors Casper en Chaput creëren een poëtisch ritme in Time and Water

De montage van Erin Casper en Jocelyne Chaput, die eerder aan Fire of Love werkten, springt eruit als een belangrijke kracht. Ze koppelen elk beeld naadloos aan de lyrische tekst. Het resultaat voelt natuurlijk en meeslepend, waardoor dicht materiaal zowel toegankelijk als emotioneel resonant wordt. Het team krijgt samen met Dosa en Magnason ook de schrijfcredits.

Time and Water maakt de klimaatcrisis direct en persoonlijk

Bepaalde passages in de film hebben zo veel kracht dat ze nog lang nawerken. Magnason spreekt over het houden van een begrafenis voor een gletsjer, waarbij zijn kalme toon diepe droefheid benadrukt. Beschrijvingen van de geur van het ijs roepen de frisse arctische lucht op. Dosa en haar team zetten abstracte waarschuwingen over klimaatverandering om in een tastbaar verlies dat voelbaar wordt via het verhaal van één familie en het veranderende landschap van hun vaderland.