In maart 2019 nam een achtjarige jongen genaamd Tiago Polo in zijn huis in Cáceres een video op te midden van voetballen en verklaarde met volle overtuiging dat hij ooit in het shirt van het Spaans elftal zou spelen. Zeven jaar later werd die kinderwens werkelijkheid in het Baku Crystal Hall, waar de Extremadureense aanvaller de score opende in de finale van het eerste WK onder 15 ooit en een beslissende bijdrage leverde aan de wereldtitel van de lichting 2011.
Voetbal maakt sinds zijn geboorte deel uit van het leven van Tiago Polo. Zijn vader, Santi Polo, speelde enkele jaren in de Segunda B bij clubs als Mar Menor, Lorca, La Roda en Cacereño voordat hij trainer werd in de jeugdopleiding van Real Betis. Van hem erfde hij niet alleen de liefde voor de sport, maar ook adviezen die hem tot dit moment hebben gebracht. “Hij is een voorbeeld voor mij. Hij legt me veel dingen uit en zonder hem zou ik hier niet staan”, erkende de speler tegenover de RFEF.
Tiago begon met een zaalvoetbal in Cáceres, speelde bij Diocesano en belandde uiteindelijk bij Betis, de club van zijn idool Isco. Zijn beperkte lengte is nooit een belemmering geweest. Integendeel: hij maakte van explosieve snelheid en dribbelen op kleine ruimtes zijn belangrijkste wapens. “Voetbal speel je met de voeten, je speelt laag en als je snelheid en lef hebt, maakt de lengte niet zoveel uit”, legde de speler zelf uit.
In het toernooi in Bakoe schitterde Tiago Polo met zes doelpunten. Opvallend waren een hattrick tegen Tadzjikistan en een Panenka-penalty tegen Wales in de strafschoppenserie, hetzelfde gebaar waarmee hij al een titel onder 12 won met Andalusië. De RFEF beschrijft hem als een speler die zijn durf benut in een steeds fysieker wordend spel.
Na de overwinning toonde de aanvaller een volwassenheid die ongewoon is voor een vijftienjarige. “Het is een eer voor mij en voor mijn hele familie, en om deze trofee met al mijn teamgenoten te delen”, verklaarde hij voor de microfoons van de FIFA. Direct daarna voegde hij eraan toe: “Deze trofee en al mijn teamgenoten zijn voor alle familieleden en de slachtoffers van het treinongeluk dat net in Toledo heeft plaatsgevonden. Deze trofee is voor hen.”
Tiago Polo benadrukte dat het succes niet individueel was. “De kracht zit in dat we allemaal samen zijn, een eenheid vormen. Er zijn geen ego’s en we denken niet dat we beter zijn dan anderen. Door samen met de trainers te werken, hebben we bereikt wat we wilden”, vatte hij samen. De lichting 2011 voegt zo opnieuw een titel toe aan het palmares van de RFEF, die blijft scoren in alle jeugdcategorieën.
Het team keerde na de finale terug naar Spanje en Tiago Polo kondigde aan dat hij de titel met zijn familie zou vieren. “Hoe viert een jongen van 14 het wereldkampioenschap? Gewoon met mijn hele familie. Vanavond stappen we in het vliegtuig en als ik in Sevilla ben, vier ik het met iedereen”, verklaarde hij lachend. De jongen die in 2019 beloofde bij het elftal te komen, hoeft het zich niet langer voor te stellen: hij heeft het zelf meegemaakt.