The Stupids begon als een reeks grillige prentenboeken die jonge lezers verrukten met hun absurde kijk op het dagelijks leven. Harry Allred creëerde de personages in 1974 met illustraties van James Marshall en presenteerde een familie die te dom was om basisconcepten te begrijpen zoals van een trapleuning glijden of natte kleren vermijden tijdens het baden.
Het eerste deel, The Stupids Step Out, verscheen als een bewuste tegenhanger van de gesaneerde voorstedelijke verhalen die destijds gebruikelijk waren in de kinderliteratuur. Vervolgdelen volgden in 1978 met The Stupids Have a Ball, The Stupids Die uit 1981 en The Stupids Take Off uit 1989. De verhalen steunden op simpele, grappige scenario's die vooral aansloegen bij leerlingen uit groep 4.
Belangstelling voor het eigendom leidde in 1996 tot een speelfilm onder regie van John Landis. Het project had een budget van 25 miljoen dollar, maar bracht slechts 3,4 miljoen dollar op aan de kassa. Tom Arnold speelde Stanley Stupid naast Jessica Lundy als Joan, met Bug Hall en Alex McKenna als de kinderen Buster en Petunia. Een cgi-kat completeerde het gezin.
Het scenario breidde het uitgangspunt uit tot een complot met gestolen afval, illegale wapens op de zwarte markt en schimmige organisaties. Recensenten merkten op dat de toegevoegde verhaallijn de speelse onzin van de originele boeken wegnam en een conventioneel verhaal opleverde dat niet aansloeg.
De productie kende een ongebruikelijke reeks beroemde verschijningen. Christopher Lee speelde een schurkachtige figuur, terwijl regisseurs Atom Egoyan, Norman Jewison, David Cronenberg, Robert Wise, Gillo Pontecorvo en Costa-Gavras in kleine rollen verschenen. Ook Gurinder Chadha en Mick Garris doken op het scherm op.
De film kreeg slechte recensies en heeft een goedkeuringspercentage van 20 procent op Rotten Tomatoes. Hij kreeg meerdere Razzie-nominaties, waarbij Tom Arnold de prijs voor slechtste acteur won. Variety-criticus Derek Elley merkte op dat de film niet dom genoeg was en meer op een gewone film leek dan dat hij de volledige absurditeit van het bronmateriaal omarmde.
The Stupids wasn't stupid enough. It was too much like a movie, killing all the absurdity and comedy dead.
Landis, bekend van eerdere successen als Animal House en Trading Places, zag zijn invloed in Hollywood afnemen na deze en latere projecten. The Stupids blijft een merkwaardige voetnoot in de komediegeschiedenis, vooral herinnerd door wie de originele boeken als kind las.