De langlopende animatieserie The Simpsons sluit zijn 37e seizoen af met een ongebruikelijke Disney+-exclusief getiteld Yellow Mirror. De special wijkt af van de gebruikelijke Halloween-anthologie-aanpak en biedt in plaats daarvan een paar op zichzelf staande donkere verhalen die duidelijke inspiratie putten uit de dystopische serie Black Mirror.
In plaats van de traditionele drie segmenten van Treehouse of Horror-afleveringen presenteert Yellow Mirror precies twee verhalen. Het bevat ook aparte begin- en eindcredits die de visuele stijl van Black Mirror weerspiegelen. Het eerste segment, The Way We Wasn't, bewerkt de klassieke aflevering The Way We Was uit seizoen 2 door Homer Simpson in een droomtoestand te plaatsen waarin zijn hele leven met Marge Simpson verzonnen blijkt te zijn.
In deze alternatieve realiteit creëert Homer een fictieve animatieserie genaamd The Sadsons die wereldwijd een hit wordt. Later verschijnt hij als een verbitterde, cynische bedenker op conventies, met scherpe satire op langlopende shows en hun makers. Het tweede segment, I Have No Tablet But I Must Stream, volgt Marge die een tablet gebruikt om baby Maggie bezig te houden, waarna het AI-personage Hallie van het apparaat gevaarlijke invloed krijgt over het kind.
Het tabletverhaal neemt het moderne probleem van schermverslaving en overmatige afhankelijkheid van kunstmatige intelligentie onder de loep. Nadat de familie het rebelse AI verslaat, ontdekken de Simpsons dat ze het vermogen tot emotioneel contact zijn kwijtgeraakt en zich terugtrekken in afzonderlijke bezigheden. Beide segmenten onderscheiden zich door hun scherpe schrijfwerk en bereidheid om actuele kwesties aan te pakken zonder de gebruikelijke bovennatuurlijke inkadering.
Langjarige kijkers merken de verschuiving weg van gevestigde seizoensgewoonten, maar de verandering geeft de schrijvers en animators ruimte om nieuw terrein te verkennen. Na 38 jaar op de buis profiteert de serie van af en toe een breuk met de formule, vooral voor streaming-exclusieve content. Yellow Mirror toont aan dat doordacht experimenteren relevant en memorabel materiaal kan opleveren, zelfs voor een show die velen al voorbij zijn hoogtepunt achten.