In de late jaren zestig, toen het western-genre op televisie begon over te hellen naar complexere en sceptischere portretten van het Amerikaanse grensgebied, arriveerde The Outcasts op ABC met een castingkeuze die het onderscheidde van eerdere shows. De uur durende serie koppelde de voormalige confederale officier Earl Corey, gespeeld door Don Murray, aan Jemal David, een voormalige slaaf en veteraan van het Union Army die bounty hunter werd en werd vertolkt door Otis Young.
In september 1968 introduceerde ABC kijkers aan een programma dat voor het eerst een zwarte acteur in een medesterrol plaatste in een televisie-western. De verteller benadrukte de setting na de Burgeroorlog en merkte op dat mensen van alle achtergronden meededen aan de kolonisatie van het Westen, waarbij het verhaal werd opgehangen aan twee zulke individuen die ondanks hun grote verschillen samenwerken.
Youngs personage ging samen met zijn partner op pad als bounty hunters en beleefde avonturen die onder meer het ontmaskeren van oplichters, het afweren van valse moordaanklachten en zelfs het optreden als stadssheriff omvatten. Het uitgangspunt weerspiegelde het bredere culturele moment waarop netwerken reageerden op oproepen tot meer representatie na het rapport van de Kerner Commission eerder dat jaar.
Drie jaar voordat The Outcasts in première ging, had Raymond St. Jacques een vaste rol gespeeld in het laatste seizoen van Rawhide. Zijn personage Simon Blake markeerde een vroeg voorbeeld van een zwarte acteur in een terugkerende rol in een westernserie. Youngs positie als echte medelead betekende een verdere stap vooruit in die ontwikkeling.
Het programma liep slechts één seizoen. Sommige waarnemers wezen op zorgen over geweld als mogelijke factor in de annulering, hoewel details beperkt blijven. Critici waren verdeeld. Harlan Ellison beschreef de avonturen van het duo als zestig minuten zelfbewust etnisch drama, terwijl New York Times-recensent George Gent de show typeerde als een standaardwestern maar Youngs optreden prees om zijn kracht en humor.
Ze scharrelen samen rond, leven van hun medemens en snauwen naar elkaar voor zestig minuten zelfbewust etnisch drama.
Niet veel meer dan een doorsnee oatburner uit de oude stallen van Republic.
Hoewel The Outcasts geen langdurig commercieel succes boekte of Young tot wijdverbreide roem bracht, opende de castingkeuze deuren voor toekomstige zwarte performers in het genre. De serie geldt als een vroeg voorbeeld van netwerken die probeerden te voldoen aan de roep om meer diversiteit op het scherm in een turbulente periode in de Amerikaanse samenleving.