Een nieuw drama getiteld The Leader neemt het publiek mee in de Heaven's Gate-sekte, met focus op de twee figuren die het pad vormden naar de grootste massale zelfmoord op Amerikaanse bodem in 1997.
Marshall Applewhite, gespeeld door Tim Blake Nelson, komt naar voren als een charismatische maar diep verontruste leider die persoonlijke rijkdom en seksuele uitbuiting afwees. Geboren in Texas in 1931, worstelde Applewhite met zijn seksualiteit na het verlies van een onderwijspositie in 1970. Hij eiste celibaat van volgelingen en streefde ernaar om genderverschillen uit te wissen, inclusief identieke pageboy-kapsels en uniforme donkere pijen.
Zijn partner Bonnie Nettles, vertolkt door Vera Farmiga, voegt zich bij hem nadat ze elkaar ontmoeten op een psychiatrische afdeling in het begin van de jaren zeventig. Samen nemen ze de namen Do en Ti aan, combineren christelijke verzaking met ufo-overtuigingen en instrueren leden om hun lichamen te zien als tijdelijke voertuigen die wachten op verheffing aan boord van een buitenaards ruimtevaartuig.
Scenarioschrijver-regisseur Michael Gallagher kiest voor een documentaire-achtige aanpak met gereconstrueerde video's uit de laatste dagen van de sekte. Het verhaal vermijdt een typisch perspectief van een onschuldige rekruut en plaatst de kijker in plaats daarvan naast de leiders, waarbij hun gedeelde overtuiging en machtsdynamiek worden benadrukt.
Bijrollen verdiepen het portret. Jim Parsons speelt de toegewijde lid Warren, die afstand doet van zijn vroegere verslavingen en identiteit. Nieuwe rekruten gespeeld door Simon Rex en Grace Caroline Currey krijgen te maken met ernstige gevolgen nadat ze de celibaatregel overtreden.
De film reconstrueert de sterfgevallen van 39 leden in maart 1997, getimed op de verschijning van de Hale-Bopp-komeet. Ieder consumeert met fenobarbital vergiftigde appelmoes in een nuchtere sequentie die de huiveringwekkende overgave aan een bovenaardse belofte benadrukt.
Gallaghers werk onderscheidt zich door zijn rigoureuze onderzoek naar hoe de drang om te volgen de individuele identiteit kan wegvagen. Het resultaat is een sobere dramafilm die nog lang nadreunt na de laatste scène.