The Girl in the River volgt bekende misdaadthrillerclichés met sterke hoofdrollen

Brando Benettons regiedebuut koppelt Devon Sawa en Maggie Grace als ongelijke rechercheurs in een voorspelbare moordzaak aan de Mississippi.

Een nieuwe misdaadthriller genaamd The Girl in the River arriveert met een reeks herkenbare namen, maar leunt zwaar op de bekende conventies van het genre. Scenarist-regisseur Brando Benetton maakt zijn speelfilmdebuut met een verhaal rond een moordonderzoek langs de Mississippi, waarin een oudere, getroebleerde rechercheur wordt gekoppeld aan een ambitieuze maar aarzelende nieuwkomer.

Ongelijke partners pakken een moord in een provinciestadje aan

Devon Sawa speelt Alan Kramer, een ervaren criminoloog die bijna met pensioen gaat, een foto van zijn overleden jonge zoon bij zich draagt en af en toe stiekem uit een flesje drinkt. Zijn nieuwe partner Amelia Pembrock, gespeeld door Maggie Grace, studeerde als beste van haar jaar af maar aarzelt sterk om in het veld te werken, een terughoudendheid die haar carrière al heeft belemmerd.

Het tweetal wordt bij de zaak betrokken door een no-nonsense politiechef, gespeeld door Tiffany Haddish in een zeldzame dramatische rol. De opdracht betreft de moord op een tiener wier lichaam in de rivier is gevonden en wier tweelingzus nog vermist wordt. Een lokale politicus en vader van het slachtoffer, vertolkt door Andrew Stevens, spoort de rechercheurs aan om door te zetten.

Obscure aanwijzingen sturen het onderzoek

Vroege bewijzen omvatten schade aan de tanden van het slachtoffer na overlijden en sporen van rauwe kip onder haar nagels. Deze details wijzen naar een lokale slager die bij zijn bejaarde moeder woont. Pembrock zet een drastische en juridisch twijfelachtige stap om de zaak tegen hem rond te krijgen, wat kortstondige spanning toevoegt aan een verder methodisch verhaal.

De rechercheurs worden bijgestaan door een patholoog-anatoom gespeeld door Ralph Macchio, wiens kalme aanwezigheid een vleugje warmte biedt te midden van de procedurele elementen.

Sterke hoofdrollen kunnen voorspelbaar script niet redden

Sawa brengt een magere intensiteit en een getekende fysieke uitstraling in zijn rol, terwijl Grace een aantrekkelijke vertolking neerzet die doet denken aan vastberaden rechercheurs uit klassieke procedurals. Hun toewijding helpt de film te dragen ondanks de vertrouwde structuur.

Benetton creëert enige atmosferische spanning, maar het scenario vertrouwt op verwachte ontwikkelingen, waaronder de uiteindelijke ontmaskering van de echte dader en een climax die overtuiging mist. Het tempo voelt traag en veel dialogen echoën zinnen uit talloze eerdere misdaaddrama’s.

Het resultaat lijkt meer op een serieuze maar gedateerde televisiepilot dan op een frisse bioscoopfilm. Hoewel de centrale prestaties momenten van betrokkenheid bieden, waagt het verhaal zich zelden buiten de gebruikelijke genreverwachtingen.

Tags bij dit artikel