Wanneer fans een Guy Ritchie-film suggereren, staat Sherlock Holmes vaak hoog op de lijst. De keuze is logisch gezien de sterke on-screen combinatie van Robert Downey Jr. en Jude Law, samen met creatieve actiescènes die Ritchie's onderscheidende aanpak naar nieuwe kijkers brachten die niet bekend waren met eerdere werken zoals Snatch of Lock, Stock and Two Smoking Barrels. Die films blijven zeer vermakelijk, maar schieten tekort wanneer men het project zoekt dat Ritchie's regisseursstem het meest volledig belichaamt.
Uitgebracht in 2019, brengt The Gentlemen de ingewikkelde narratieve technieken uit Ritchie's eerste misdaaddrama's samen met de zelfverzekerde toon ontwikkeld door grootschalige projecten, en misschien wel de beste groep acteurs die hij heeft samengesteld. Het resultaat springt eruit als een van die zeldzame films die diepte krijgt bij herhaalde kijkbeurten dankzij het uitzonderlijke ensemble.
Temidden van talrijke memorabele optredens, komt Charlie Hunnam's vertolking van Raymond naar voren als een stille maar essentiële kracht. In tegenstelling tot de flamboyante toespraken van Hugh Grant of de memorabele regels van Colin Farrell, behoudt Raymond balans zonder opvallende momenten. Hij fungeert als de stabiele aanwezigheid te midden van wijdverbreide intriges en machtsspelletjes, en beheert consequent de nasleep van andermans acties.
In minder capabele handen zou de rol naar de achtergrond kunnen vervagen. Hunnam verankert daarentegen de omringende chaos, waardoor medespelers hun personages kunnen uitbreiden zonder overschaduwd te worden. Dit werk behoort tot de meest ingetogen prestaties van de acteur. Discussies over zijn carrière belichten vaak Sons of Anarchy of de recentere Monster: The Ed Gein Story, maar Raymond verdient gelijke erkenning voor het tonen van Hunnam's bereik.