British actors David Dawson en Arthur McBain spelen de hoofdrollen in de dystopische thriller The Flaw, die op 18 november zijn wereldpremière beleeft in de Baltic Film Competition van het 30e Tallinn Black Nights Film Festival.
De Grieks-Letse coproductie is het speelfilmdebuut van scenarioschrijver en regisseur Theophilos Papastylianos. De film is een bewerking van de bestseller van Antonis Samarakis, een moderne Griekse klassieker die een koud en berekenend regime en zijn ondervrager portretteert die een verdachte in een psychologisch spel onderwerpt.
Papastylianos las het boek opnieuw jaren nadat hij het als tiener voor het eerst had ontdekt. Hij schreef het scenario met het oog op duurzaamheid en vroeg zich af of het verhaal jaren na de productie nog steeds krachtig zou zijn. Het resultaat voelt nu extra relevant.
Het was instinctief, omdat ik zag hoe de wereld zich ontwikkelde en hoe de samenleving veranderde. Ik voelde dat dit boek tijdloos was en dat het naarmate de jaren verstrijken steeds actueler zou worden.
Hij spreekt van een persoonlijke mix van tevredenheid en bezorgdheid dat de film aansluit bij de huidige veranderingen in de samenleving.
Naast de structuren van het regime fungeert de film als een allegorie. Papastylianos ziet elk individu als een eigen regime, gevormd door persoonlijke perspectieven en vooroordelen. Hij illustreert dit met het beeld van een jager die een hert door een vizier bekijkt en het dier reduceert tot prooi tot het vizier wordt neergehaald.
We nemen de wereld waar door onze eigen ogen, ons eigen perspectief en onze eigen vooroordelen. Daardoor zijn we per definitie zelf een regime.
Het verhaal onderzoekt hoe mensen anderen snel indelen op basis van uiterlijk, politiek of overtuigingen en daarbij vaak de nuance in het middengebied missen.
Dawson speelt de ondervrager en McBain de verdachte. Hun relatie drijft het verhaal, waarbij elk personage fungeert als alter ego van de ander. De regisseur streefde naar een langzame evolutie die zo subtiel is dat kijkers de verandering pas aan het einde volledig registreren.
De opnames vonden plaats in Griekenland en Riga, Letland. De Letse hoofdstad leverde brutalistische architectuur en een donkere, tijdloze uitstraling. Production design, belichting en framing hielpen de twee landen samen te smelten tot een samenhangende wereld zonder duidelijke locatie.
Papastylianos verwees naar schilderijen, met name werken van Amedeo Modigliani, om de gewenste energie voor de hoofdrollen over te brengen. Hij moedigde de acteurs aan om hun eigen interpretaties in te brengen zodra ze het script en de personages begrepen.
Angela Brouskou speelt The Head, een figuur die het regime zelf vertegenwoordigt en verschuift van persoon naar idee.
Componist Dimitris Fessas creëerde aparte melodieën voor de ondervrager en de verdachte die uiteindelijk in elkaar overgaan. De score combineert elektrische gitaar, strijkers en de traditionele Kretenzische lyra. Sound design kreeg evenveel aandacht als de visuele keuzes.
Ik denk dat dat de beste manier is om het te beschrijven. Dat is geweldig hoe je het verwoordt. Ja, de hele film bestaat uit puzzelstukjes die bij elkaar moeten komen.