Staand voor een gebarsten spiegel in het No Tell Motel begint een speler een nieuwe run van Cyberpunk 2077 met een duidelijk doel voor ogen. Het personage V heeft haar vriend Jackie Welles al met sarcasme weggewuifd en haar verloren corporatestatus bij Arasaka betreurd. De aanpak is bewust: een berekende, onvriendelijke corpo creëren die persoonlijk gewin boven alles stelt.
De speler heeft eerdere playthroughs over alle lifepaths voltooid en verschillende operating systems getest. Deze keer richt de focus zich op een netrunner-build die past bij een antagonistische persoonlijkheid. Het personage blijft lawful evil in plaats van ronduit chaotisch en gebruikt scherpe humor en manipulatie om haar oorspronkelijke corporatiepositie na te streven.
Vroege beslissingen zetten de toon. V maakt grapjes over Jackie's ambities, wijst de receptioniste bij Konpeki Plaza af en weigert hulp aan een vreemde in nood. Deze momenten versterken de cynische mindset zonder in willekeurig geweld te vervallen.
Een beslissing springt eruit als bijzonder hard. In plaats van Jackie's lichaam naar zijn moeder terug te brengen, stuurt V het naar ripperdoc Vik Vektor. De zet wordt als praktische voorbereiding gepresenteerd, maar opent de deur voor Arasaka om de resten te onderscheppen. Deze ene actie baant de weg voor latere gebeurtenissen in het verhaal.
The Devil vertegenwoordigt de standaardconclusie tenzij de speler sterke banden opbouwt met Rogue of de Aldecaldos. Het ontvouwt zich na de ontmoeting met Hanako Arasaka bij Embers en houdt in dat je haar en Takemura helpt bij de confrontatie met Yorinobu. Wanneer de eerdere keuze over Jackie is gemaakt, kunnen spelers later zijn engram tegenkomen op het Arasaka-hoofdkwartier.
De hereniging is allesbehalve troostend. Omdat Arasaka de Soulkiller op het lichaam heeft toegepast, bestaat Jackie's persoonlijkheidsconstructie alleen als een digitale kopie zonder het oorspronkelijke leven. De speler reflecteert op hoe hun keuzes dit resultaat direct mogelijk maakten terwijl ze het beoogde einde nog steeds nastreven.
De ervaring benadrukt hoe zelfs een gerichte antagonistische run onverwachte gevoelens van spijt kan oproepen. Het personage wordt neergezet als iemand die schadelijke daden verricht zonder puur kwaadaardig te worden. Terwijl het verhaal zich richting de motelontmoeting met Dexter DeShawn beweegt, blijft het gewicht van die vroege beslissingen hangen.