In september 1951 bracht 20th Century-Fox het baanbrekende sciencefictiondrama The Day the Earth Stood Still uit, terwijl de angsten uit de Koude Oorlog de wereldwijde krantenkoppen beheersten. De 92 minuten durende film, geregisseerd door Robert Wise, arriveerde in de bioscopen na de première op 18 september in New Yorks Mayfair Theatre, waar de opbrengst op de openingsdag 6500 dollar bedroeg.
Eerder die maand werd de film vertoond op het World Science Fiction Convention in New Orleans. De 250 aanwezigen daar gaven unaniem lovende kritieken. De studio presenteerde het verhaal als een waarschuwing tegen internationale conflicten, een thema dat aansloeg in een tijd van toenemende wereldspanningen. Decennia later keerde het verhaal terug met een remake uit 2008 met Keanu Reeves in de hoofdrol.
The Hollywood Reporter publiceerde op 4 september 1951 zijn eigentijdse beoordeling. De recensie prees de spanning, de special effects en de acteerprestaties, terwijl ook de actuele maatschappelijke boodschap werd genoemd.
In The Day the Earth Stood still hebben producent Julian Blaustein en regisseur Robert Wise een zeer exploiteerbaar, spannend en vermakelijk drama gemaakt dat de huidige golf van sciencefictionfilms met het gemak van een ruimteschip zal meedragen.
Bewerkt naar een verhaal van Henry Bates is het drama een intrigerende sciencefictionfantasie, geloofwaardig gemaakt door vleugjes echte humor en de vage suggestie van een romance tussen een knappe Amerikaanse weduwe en een mysterieuze bezoeker van een andere planeet. De ondertoon van maatschappelijke betekenis wordt behendig behandeld en krijgt echte betekenis in een tijd van tragische internationale conflicten.
De kritiek prees de technische prestaties, waaronder de special effects onder supervisie van producent Julian Blaustein, de overtuigende decors van Washington en de sterke ensemblecast. Wise’ regie werd geroemd om de documentaireachtige sfeer die de spanning verhoogde, vooral in de scènes met de krachtige robot.
Michael Rennie is de bezoeker, een man die in een ruimteschip het centrum van Washington binnenkomt, vergezeld van zijn robot. Zijn missie is er een van vrede — hij wil met de president praten.
De bijrollen kregen lof, met name Patricia Neal als de jonge weduwe, Hugh Marlowe als haar vrijer, Sam Jaffe als de wetenschapper en de jonge Billy Gray. Radiojournalisten Drew Pearson, Gabriel Heatter, H.V. Kaltenborn en Elmer Davis verschenen om authenticiteit te geven. De recensie prees ook de trucfotografie van Leo Tover, de artdirection, de muziek van Bernard Herrmann en de montage van William Reynolds.