De nieuwe achtdelige YA-horror dramaserie The Body van Netflix sluit het eerste seizoen af met opzettelijke ambiguïteit, waardoor kijkers kunnen discussiëren of het verhaal bovennatuurlijk is of volledig voortkomt uit collectieve paniek. Makers Quinn Shephard en Gina Gammell zeggen dat ze altijd al meerdere geldige interpretaties van de gebeurtenissen rond de middelbareschooldanseres Grace Franklin in gedachten hadden.
De serie volgt in 2004 het dans team van St. Bart's Lions terwijl ze het nieuwe lid Grace, gespeeld door Sofia Wylie, initiëren. Nadat ze de geblesseerde teamgenoot Maddie Delaney vervangt, voert de groep een ritueel uit dat Satan aanroept en waarbij Grace ecstasy gebruikt. De nacht loopt uit de hand wanneer Grace een aanval krijgt, het bewustzijn verliest en later door teamgenoot Lisbeth Anderson dood wordt verklaard omdat er geen pols meer voelbaar is.
Vroege scènes tonen Grace die naar adem snakt en zetten de centrale vraag op: is ze echt overleden en hoe komt ze uiteindelijk in de finale weer tot leven? Shephard benadrukte dat dit resultaat vanaf het begin het vaste eindpunt van het seizoen was.
We wisten altijd al dat het verhaal die kant op zou gaan. Vanaf het begin was dat de boog van het eerste seizoen, en ik denk dat veel daarvan te maken heeft met dingen die we graag in een volgend seizoen zouden willen doen en hoe we het verhaal kunnen voortzetten.
De showrunners benadrukken dat er geen enkele juiste manier is om het einde te bekijken. Visioenen van Grace die teamgenoten achtervolgt vanuit haar comateuze toestand voeden wijdverbreide hysterie onder de dansers en hun omgeving. Sommige personages geven later toe dat de verschijningen verbeeld waren, maar de precieze trigger voor haar terugkeer blijft open voor interpretatie.
Gammell somt verschillende fan-theorieën op die zijn opgedoken, waaronder lichaamsovername, betrokkenheid van de duivel, Grace die gewoon wakker wordt of zelfs een goddelijke aanwezigheid. Shephard vergeleek het debat met discussies in het echte leven over onverklaarbare gebeurtenissen.
Er is echt geen juiste manier om de serie te kijken. Een van onze favoriete dingen is mensen te horen discussiëren, iemand die echt gelooft dat de serie bovennatuurlijk is en iemand die echt gelooft dat het een verhaal over massahysterie is, met een aannemelijke verklaring voor elke stap.
Tyler Flores, die de ecstasy leverde, fungeert onder invloed als stem van de rede en koppelt de hysterie aan onderdrukte emoties. Volwassen figuren zoals Father Franklin, coach Shauna Miller en Graces vader Michael dienen als ankers van de realiteit. De makers verdedigden ook Lisbeth en haar broer Leo en wezen interpretaties af die hen als manipulatief afschilderen.
Vragen blijven bestaan over momenten buiten beeld, zoals of Tyler en Lisbeth hun relatie hebben geconsumeerd, wat van belang kan zijn voor een mogelijk tweede seizoen. Gammell merkte op dat eventuele toekomstige afleveringen deze openstaande mysteries verder zullen uitdiepen.
Shephard beschreef Leo's ontwikkeling als een verkenning van scrupulositeit en morele dwangstoornis in plaats van een brede kritiek op het geloof. Father Franklin biedt een ondersteunende aanwezigheid en benadrukt de nuance in religieuze thema's. De makers benadrukten dat het verhaal zich richt op de jonge vrouwen die de centrale conflicten aandrijven, in plaats van mannelijke personages als antagonisten neer te zetten.