Liefhebbers van B-films en fantasy-schlock uit de jaren tachtig hebben vaak een zwak voor The Barbarians, het avontuur uit 1987 onder regie van Ruggero Deodato. De film geeft de broertjes David Paul en Peter Paul, samen bekend als de Barbarian Brothers, hun eerste hoofdrollen.
Halverwege de jaren tachtig hadden de broers Paul al bijrollen gespeeld in komedies als D.C. Cab en The Flamingo Kid. Hun doorbraak als hoofdrolspelers kwam met deze release van Cannon Group, een studio die bekendstond om lowbudget-actie, horror en vechtsportfilms. Het resultaat levert de verwachte mix van brede humor, ongelijke gevechtsscènes en talloze blootogende acteurs.
Het project putte duidelijk inspiratie uit het succes van Conan the Barbarian uit 1982. Net zoals Arnold Schwarzenegger de weg had geopend voor gespierde acteurs, betraden de Pauls vergelijkbaar terrein met een lichtere, komischere toon.
Het verhaal speelt zich af in een fictief middeleeuws rijk en volgt de nomadische Ragnick-stam en hun magische robijn. Na een aanval door de meedogenloze tiran Kadar, gespeeld door Richard Lynch, worden de jonge tweelingbroers Kutchek en Gore tot slaaf gemaakt. Jaren later ontsnappen de volwassen broers, vertolkt door de Pauls, en sluiten ze zich aan bij de dievegge Ismene, gespeeld door Eva LaRue, om hun koningin te redden en de edelsteen terug te halen.
De vertelling voert langs bossen, arena’s en verboden gebieden, met onder meer armworstelen, harem-infiltraties en een drakengevecht. De broers brengen een speelse, grijnzende toon in plaats van grimmige intensiteit, waardoor de film aanvoelt als een live-actionversie van de He-Man-tekenfilmserie.
Hoewel de film geen mainstream succes werd, vond The Barbarians in de loop der jaren toch een publiek. Hij is onder meer te zien geweest in RedLetterMedia’s Best of the Worst en kijkers wijzen vaak op Deodato’s eerdere werk aan de beruchte Cannibal Holocaust. Het contrast toont hoe de regisseur zich van extreme horror naar lichtere fantasy begaf.
De film leidde tot een korte reeks extra projecten voor de tweeling. Ze verschenen later in de truckercomedy Think Big (1990), de actiefilm Double Trouble (1992) en de babysitterkomedie Twin Sitters. Kleine rollen volgden in Oliver Stone’s Natural Born Killers, alleen in de director’s cut.
Voor kijkers die de geest van Conan the Barbarian waarderen maar lagere inzet en meer lichtheid prefereren, biedt The Barbarians precies die combinatie. De oprechte dwaasheid en de geschiktheid voor groeps kijken hebben de film levend gehouden als nostalgische favoriet uit die tijd.