Bezoekers van het Telluride Film Festival arriveerden met de verwachting van een verrassingsvertoning en vertrokken na de wereldpremière van You Can See Everything, een onconventionele hybride van documentaire en performance die net geen drie uur duurt.
Telluride leeft al jaren van geheimhouding: de volledige line-up wordt pas bekend als bezoekers onderweg zijn en de openingsfilm wordt pas onthuld als het publiek zit. Dit jaar ging het festival nog verder en slaagde het erin de identiteit van de verrassingsfilm op zondagavond in het Werner Herzog Theatre verborgen te houden. Al uren van tevoren stonden rijen, alleen op basis van de wetenschap dat de film lang was, niet op het programma stond, nergens anders te zien was en dat de makers aanwezig zouden zijn.
De speculatie tierde welig. Sommigen dachten aan een project van Alejandro González Iñárritu met Tom Cruise. Anderen wezen op de aanwezigheid van cellist Yo-Yo Ma. Toen bekend werd dat A24 achter het project zat, richtten de geruchten zich op langverwacht materiaal van Frank Ocean. Een handvol publicisten en journalisten beweerde de titel te kennen, maar gebonden te zijn aan geheimhoudingsovereenkomsten.
Bezoekers moesten hun telefoon inleveren in Yondr-pouches bij de deur. Binnen sprak de zaalmanager met ongebruikelijke opwinding voordat festivaldirecteur Julie Huntsinger de titel aankondigde: You Can See Everything, geregisseerd door Nathan Fielder en Lance Oppenheim. De film portretteert Elizabeth Holmes, oprichter van Theranos die werd veroordeeld voor beleggersfraude.
In een nagesprek gemodereerd door Emma Stone legden de regisseurs uit dat ze vrijwel volledige toegang kregen tot Holmes en haar echtgenoot Billy Evans in de 34 dagen voordat zij in 2023 haar elfjarige celstraf begon uit te zitten. Het stel overwoog al medewerking aan een documentaire; Fielder en Oppenheim, in samenwerking met A24, overtuigden hen om mee te doen. De voorwaarden die aan die toegang verbonden waren, worden later in de film zelf een bron van spanning.
Fielder treedt zelf op als deelnemer, trekt in bij het echtpaar en legt hun dagelijks leven vast. Het resultaat is een portret dat vreemder is dan fictie van de relatie tussen Holmes en Evans, haar aanhoudende claims van onschuld en hun plannen om delen van Theranos opnieuw te lanceren.
De film maakt een scherpe meta-wending wanneer een A-listactrice, via Stone aan het project voorgesteld, instemt met een ontmoeting met Fielder. Ze raakt betrokken bij zijn vragen en verschijnt uiteindelijk door de rest van de film, afwisselend als zichzelf en in reenactments als Holmes. De festivalorganisatie vroeg haar identiteit geheim te houden tot een breder publiek het werk kan zien.
De Academy-regels voor de 99e Oscars staan expliciet toe dat films zoals You Can See Everything meedingen in de documentairecategorie, ook als ze gedeeltelijke reenactments bevatten, mits de nadruk op feiten ligt. De documentaireafdeling is historisch terughoudend geweest met reenactments, maar de bioscooprelease en creatieve aanpak voldoen aan de letter van de richtlijnen.
Waarnemers merken op dat de film ook een nominatie voor beste film via de volledige Academy kan nastreven. Daarnaast zou de acteursafdeling de naamloze actrice kunnen overwegen voor een bijrolnominatie, omdat documentairefilms die aan de eisen voldoen ook in andere categorieën in aanmerking kunnen komen.
A24 zal naar verwachting een geraffineerde Oscarscampagne voeren wanneer de film in oktober uitkomt. Of de documentaireafdeling de hybride stijl omarmt of het bredere ledenbestand een historische poging waagt voor beste film, moet nog blijken, maar de reactie in Telluride suggereert dat het gesprek nog maar net begonnen is.